مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٨

1 - آب

پاك مىشود ، وبيرون آمدن ودوباره در آب رفتن لازم نيست .

( مسأله 171 ) : غذاى نجسى كه لاي دندانها مانده ، اگر طورى آب را در

دهان بگردانند كه به همه آن غذاى نجس برسد ، پاك مىشود .

( مسأله 172 ) : در آب كشيدن موى سر وصورت با آب قليل فشار دادن

وخارج كردن غساله لازم نيست .

( مسأله 173 ) : اگر جائى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند أطراف

متصل به آن هم كه معمولا هنگام آب كشيدن ، آب به آنها سرايت مىكند ، با پاك

شدن جاى نجس پاك مىشود ، يعنى لازم نيست اطرافش را جداگانه آب بكشند ،

بلكه أطراف ومحل نجس به آب كشيدن با هم پاك مىشوند . وهم چنين است اگر

چيز پاكى را كنار چيز نجس بگذارند وروى هر دوى آنها آب بريزند ، پس اگر

براي آب كشيدن يك انگشت نجس روى همه انگشتها آب بريزند وآب نجس به

همه آنها برسد ، پس از پاك شدن انگشت نجس تمام انگشتها پاك مىشود .

( مسأله 174 ) : گوشت ودنبه نجس شده مانند چيزهاى ديگر آب كشيده

مىشود . وهم چنين است اگر بدن يا لباس ، چربى كمي دارد كه از رسيدن آب به

آنها جلوگيرى نكند .

( مسأله 175 ) : ظرف يا بدن نجسى كه بعدا به اندازه اى چرب شده كه آب به

آن نمىرسد ، براي آب كشيدنش بايد چربى بر طرف شود تا آب به آن برسد .

( مسأله 176 ) : آب شيرى كه متصل به كر است حكم كر را دارد ، پس اگر

چيز نجسى را زير شير متصل به كر يك بار بشويند پاك مىشود ، وآبى كه از آن

مىريزد اگر عين نجاست در آن نباشد ورنگ وبو وطعم نجس ندهد پاك است .

( مسأله 177 ) : اگر چيزى را آب بكشد ويقين كند پاك شده سپس شك

كند كه عين نجاست را از آن بر طرف كرده يا نه ، چنانچه هنگام آب كشيدن متوجه

بر طرف كردن عين نجاست بوده ، آن چيز پاك است ، گر چه بهتر است كه آن را

دوباره آب بكشد .

( مسأله 178 ) : زمينى كه آب در آن فرو مىرود مانند زمينى كه روى آن