مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٧

1 - آب

فرو بردن در آب كر وجارى پاك مىگردد ، واگر باطن آنها نجس شود پاك شدن

باطن آنها محل اشكال است .

( مسأله 164 ) : اگر انسان شك كند كه آب نجس به باطن صابون رسيده يا

نه ، باطن آن پاك است .

( مسأله 165 ) : اگر ظاهر برنج وگوشت يا مانند آن نجس شده باشد ،

چنانچه آن را در ظرفى بگذارند وسه بار آب روى آن بريزند وخالى كنند پاك

مىشود ، وآن ظرف هم پاك مىگردد ، ولى اگر بخواهند لباس يا مانند آن را كه

فشار لازم دارد در ظرفى بگذارند وآب بكشند ، بايد هر بار كه آب روى آن

مىريزند آن را فشار دهند وغساله آن را بيرون بريزند .

( مسأله 166 ) : لباس نجسى كه به نيل ومانند آن رنگ شده با فرو بردن در

آب كر يا جارى يا شستن با آب قليل - اگر با فشار دادن آب مضاف از آن بيرون

نيايد - پاك مىشود .

( مسأله 167 ) : لباسى كه در كر يا جارى آب كشيده شده سپس لجن آب يا

مانندش در آن ديده شود ، چنانچه احتمال نرود كه از رسيدن آب جلوگيرى كرده

آن لباس پاك است .

( مسأله 168 ) : هر گاه پس از آب كشيدن لباس ومانند آن خورده گل يا

اشنان در آن ديده شود پاك است ، ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان نفوذ

كرده باشد ظاهر آنها پاك وباطن آنها نجس است ، مگر آن كه يقين كند آب به

باطن آنها هم رسيده است .

( مسأله 169 ) : تا عين نجاست از هر چيز نجس بر طرف نشود پاك

نمىشود ، ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده اشكال ندارد ، پس اگر خون

از لباس بر طرف شود ورنگش در آن بماند پاك است ، اما چنانچه با بودن

بو يا رنگ يقين شود يا احتمال رود كه ذره هاى نجاست در آن چيز مانده ،

نجس است .

( مسأله 170 ) : اگر در آب كر يا جارى نجاست بدن را بر طرف كند بدن