مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٥٣

مسائل حج وعمره

( مسأله 1972 ) : كسى كه بدون خانه ملكي بي مشقت رفع نيازش نمىشود ،

هنگامى حج بر أو واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد .

( مسأله 1973 ) : زنى كه مىتواند مكة برود ، اگر پس از برگشتن از خودش

مال نداشته باشد ، وشوهرش هم مثلا فقير باشد وخرجى أو را ندهد ، وناچار

شود كه به سختى زندگى كند ، حج يا عمره بر أو واجب نيست .

( مسأله 1974 ) : اگر كسى توشه راه ومركب سواري ندارد وديگرى به أو

بگويد حج برو ، ومن خرج تو وعائله ات هنگام سفر حج را مى دهم ، چنانچه

اطمينان دارد كه خرج أو را مىدهد حج بر أو واجب مىشود .

وهم چنين است اگر خرج أو وعائله اش هنگام سفر حج را ، به أو ببخشند

وبا أو شرط كنند كه حج قبول كند وأو قبول نمايد ، هر چند قرض داشته ودر

بازگشت هم مالي كه بتواند با آن زندگى كند نداشته باشد .

( مسأله 1975 ) : اگر هزينه رفتن وبرگشتن وهزينه هاى عائله شخصي را

مدتي كه مكة مىرود وبر مى گردد به أو بدهند وبگويند حج برو ، ولى ملك أو

نكنند حج بر أو واجب مىشود .

( مسأله 1976 ) : اگر مبلغى كه براي حج كافى است به كسى بدهند وبا أو

شرط كنند كه در راه مكة به كسى كه مبلغ را داده خدمت بنمايد ، واجب نيست

قبول كند ، به خصوص اگر آن خدمت مناسب شأن أو نباشد ، ولى اگر قبول كرد

وانجام اعمال حج بي مشقت براي أو ممكن بود ، حج بر أو واجب مىشود .

( مسأله 1977 ) : اگر مبلغى به كسى دهند وحج بر أو واجب شود ، چنانچه

حج نمايد هر چند در آينده از خود مالي پيدا كند ، ديگر حج بر أو واجب نيست .

( مسأله 1978 ) : اگر براي تجارت يا به عنوان كارگرى مثلا تا جده برود

ومالي بدست آورد كه اگر بخواهد از آنجا به مكة رود مستطيع است ، بايد حج كند

چنانچه حج نمايد هر چند در آينده مالي پيدا كند كه بتواند از وطن خود به مكة

رود ، ديگر حج بر أو واجب نيست .

( مسأله 1979 ) : كسى كه أجير شده تا شخصا از طرف ديگرى حج كند ،