مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٦

مصرف زكات فطره

مصرف زكات فطره

( مسأله 1947 ) : اگر كسى پس از غروب شب عيد فطر بميرد ، بايد فطره أو

وعائله اش را از مال أو بدهند .

مصرف زكات فطره

( مسأله 1948 ) : احتياط واجب آن است كه زكات فطره را به فقير شيعه

دوازده امامي بدهند .

( مسأله 1949 ) : اگر طفل شيعه اى فقير باشد ، مكلف مىتواند فطره را به

مصرف أو برساند ، يا به واسطه دادن به ولى أو ، ملك طفل نمايد .

( مسأله 1950 ) : فقيرى كه فطره به أو مىدهند لازم نيست عادل باشد ، ولى

فطره دادن به شرابخوار جايز نيست ، واحتياط واجب آن است كه به بي نماز

وكسى كه آشكارا معصيت مىكند فطره ندهند .

( مسأله 1951 ) : به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند نبايد فطره

داد .

( مسأله 1952 ) : احتياط لازم آن است كه به يك فقير كمتر از يك صاع كه

تقريبا سه كيلو است فطره ندهند ، ولى اگر بيشتر از يك صاع تا حدى كه از مخارج

سالش بيشتر نباشد بدهند ، اشكال ندارد .

( مسأله 1953 ) : اگر از جنسي كه قيمتش دو برابر قيمت معمولى آن است

مثلا از گندمى كه دو برابر قيمت گندم معمولى است ، نصف صاع بدهد كافى نيست ،

بلكه اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد كافى نيست .

( مسأله 1954 ) : مكلف نمىتواند نصف صاع را از يك جنس - مانند گندم -

ونصف ديگر را از جنس ديگر - مانند جو - بدهد ، واگر آن را به قصد قيمت فطره

هم بدهد كافى نيست .

( مسأله 1955 ) : مستحب است در دادن زكات فطره ، خويشان فقير خود را بر

ديگران مقدم دارد وپس از آن همسايگان فقير ، سپس أهل علم فقير را ، ولى اگر

ديگران از جهتي برترى داشته باشند ، مستحب است آنها را مقدم بدارد .