مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٥

زكات فطره

( مسأله 1937 ) : اگر پس از غروب شب عيد فطر بچه دار شود واجب نيست

فطره أو را بدهد .

( مسأله 1938 ) : كسى كه نان خور ديگرى است وپيش از غروب يا مقارن

آن ، نان خور ديگرى شود ، فطره أو بر كسى كه نان خور أو شده واجب است ، مانند

دخترى كه پيش از غروب به خانه شوهر رفته پس بايد شوهرش فطره أو را بدهد .

( مسأله 1939 ) : كسى كه ديگرى بايد فطره أو را بدهد ، بر خودش واجب

نيست فطره اش را بدهد .

( مسأله 1940 ) : اگر فطره شخص بر كسى واجب باشد وأو فطره را ندهد ، بر

خود شخص واجب نمىشود ، مگر آن كه شخص غنى نان خور فقير باشد كه بنابر

احتياط واجب بايد زكات خود را بدهد .

( مسأله 1941 ) : اگر كسى كه فطره أو بر ديگرى واجب است خودش فطره را

بدهد ، از كسى كه فطره بر أو واجب شده ساقط نمىشود .

( مسأله 1942 ) : زنى كه شوهرش مخارج أو را نمىدهد ، چنانچه نان خور

شخص ديگرى باشد فطره اش بر آن شخص واجب است ، واگر نان خور ديگرى

نيست چنانچه فقير نباشد ، بايد فطره خود را بدهد .

( مسأله 1943 ) : غير سيد نمىتواند به سيد فطره بدهد ، وهر چند سيدي

نان خور أو باشد نمىتواند فطره أو را به سيد ديگرى بدهد .

( مسأله 1944 ) : فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مىخورد بر كسى است

كه مخارج مادر يا دايه را مىدهد ، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل

بر مىدارد ، فطره طفل بر كسى واجب نيست .

( مسأله 1945 ) : مكلف هر چند مخارج عائله اش را از مال حرام بدهد ، بايد

فطره آنان را از مال حلال بپردازد .

( مسأله 1946 ) : اگر كسى را أجير كرده وشرط نمايد كه همه مخارج أو را

بدهد بايد فطره أو را هم بدهد ، ولى چنانچه شرط كند كه مخارج متعارف ( خوراك

وپوشاك و . . . ) أو را بدهد واجب نيست فطره أو را بدهد .