مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٠

مسائل متفرقة زكات

كند ، واگر منفعت كند ، بايد آن را به مستحق بدهد .

( مسأله 1905 ) : اگر پيش از واجب شدن زكات بر أو چيزى بابت زكات به

فقير بدهد ، زكات حساب نمىشود ولى مىتواند به أو قرض بدهد ، وپس از

وجوب زكات وباقي بودن آن فقير به فقر خود مىتواند چيزى را كه به أو داده

بابت زكات حساب كند .

( مسأله 1906 ) : فقيرى كه مىداند زكات بر مكلف واجب نشده جايز نيست

به عنوان زكات چيزى بگيرد ، واگر چيزى بابت زكات بگيرد ومقصر در حفظ آن

باشد ونزد أو تلف شود ضامن است .

( مسأله 1907 ) : فقيرى كه نمىداند زكات دهنده پيش از وجوب زكات

چيزى پرداخت كرده ، اگر چيزى بابت زكات بگيرد ونزد أو تلف شود ، ضامن

نيست وآن شخص نمىتواند عوض آن را بابت زكات حساب كند .

( مسأله 1908 ) : مستحب است زكات گوسفند وگاو وشتر را به فقيرهاى

آبرومند بدهد ، ودر دادن زكات ، خويشان وأهل علم وكمال را بر غير آنان

وكساني را كه أهل سؤال نيستند بر أهل سؤال مقدم بدارد ، ولى اگر دادن زكات به

فقيرى از جهت ديگر بهتر باشد ، مستحب است زكات را به أو بدهد .

( مسأله 1909 ) : بهتر است زكات را آشكار وصدقه مستحبى را مخفى بدهند .

( مسأله 1910 ) : اگر در شهر زكات دهنده مستحقي نباشد ونتواند زكات را به

مصرف ديگرى هم كه براي آن معين شده برساند ، چنانچه اميد ندارد كه در آينده

مستحق پيدا كند بايد زكات را به شهر ديگر برده وبه مصرف زكات برساند ، وبا

اجازه وامر حاكم شرع مىتواند هزينه بردن به آن شهر را از زكات بردارد ، واگر

زكات تلف شود ضامن نيست .

( مسأله 1911 ) : اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، بهتر است زكات را به

شهر ديگر نبرد ، واگر به شهر ديگر برد هزينه بردن به آن شهر را بايد از خودش

بدهد ، واگر زكات تلف شود ضامن است ، مگر آن كه به امر حاكم شرع برده باشد .

( مسأله 1912 ) : اجرت وزن ويا پيمانه نمودن گندم وجو وكشمش

و