مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٩

مسائل متفرقة زكات

خشك شدن خرما وانگور ، مكلف بايد زكات را به فقير بدهد ، يا از مال خود جدا

كند ، وزكات طلا ونقره وگاو وگوسفند وشتر را پس از پايان ماه يازدهم بايد به

فقير بدهد ، يا از مال خود جدا نمايد ، ونيز اگر منتظر فقير معينى باشد يا بخواهد به

فقيرى بدهد كه از جهتي برترى دارد ، أحوط آن است كه جدا كند .

( مسأله 1897 ) : پس از جدا كردن زكات بنابر احتياط ، لازم است فورى به

مستحق برساند ، مگر آن كه به فقير دسترسى نداشته يا براي مستحق معينى كنار

گذاشته باشد .

( مسأله 1898 ) : كسى كه مىتواند زكات را به مستحق برساند ، اگر ندهد وبه

سبب كوتاهى كردن أو از بين برود ، بايد عوض آن را بدهد .

( مسأله 1899 ) : كسى كه مىتواند زكات را به مستحق برساند ، اگر زكات را

ندهد وبدون كوتاهى در نگهدارى آن از بين برود ، چنانچه دادن زكات را به

اندازه اى تأخير انداخته كه نمىگويند فورى داده بايد عوض آن را بدهد ، واگر به

اين مقدار تأخير نينداخته ، چنانچه مستحق حاضر نبوده ، چيزى بر أو واجب

نيست ، واگر مستحق حاضر بوده بنابر احتياط واجب بايد عوض آن را بدهد .

( مسأله 1900 ) : اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد ، مىتواند در بقيه آن

تصرف كند ، واگر از مال ديگرش كنار بگذارد ، مىتواند در تمام مال تصرف نمايد .

( مسأله 1901 ) : مكلف نمىتواند زكاتى را كه كنار گذاشته براي خود بردارد

وچيز ديگرى به جاى آن بگذارد .

( مسأله 1902 ) : منفعت زكات كنار گذاشته شده مال فقير است ، مانند اين كه

گوسفندى كه بچه مىزايد يا شير آن .

( مسأله 1903 ) : اگر هنگام كنار گذاشتن زكات مستحقي حاضر باشد احتياط

آن است زكات را به أو بدهد ، مگر كسى را در نظر دارد كه دادن زكات به أو از

جهتي بهتر باشد .

( مسأله 1904 ) : جايز نيست بي اجازه حاكم شرع با مال كنار گذاشته شده

براي زكات تجارت كند ، واگر تجارت كند وضرر نمايد ، نبايد چيزى از زكات كم