مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٧

شرايط كساني كه مستحق زكاتند

( مسأله 1881 ) : به شرابخوار نمىتوان زكات داد ، بلكه كسى كه آشكارا

معصيت كبيره مىكند يا نماز نمىخواند هر چند آشكارا نباشد احتياط لازم آن

است كه زكات ندهند .

( مسأله 1882 ) : بدهكارى كه قرضش معصيت نبوده ، ونيز براي نفقه واجب

بر زكات دهنده قرض نكرده ، مىتوان قرضش را از زكات داد .

( مسأله 1883 ) : شخص نمىتواند مخارج كساني را كه مانند أولاد خرجشان

بر أو واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ديگران مىتوانند

به آنان زكات بدهند .

( مسأله 1884 ) : اگر شخص زكات را به پسر فقير خود بدهد كه هزينه زن

ونوكر وكلفت خود كند اشكال ندارد .

( مسأله 1885 ) : اگر پسر به كتابهاى علمي ديني نياز دارد پدر مىتواند زكات

را در اين راه مصرف نمايد .

( مسأله 1886 ) : پدرى كه توان تزويج پسرش را ندارد مىتواند از زكات

براي پسرش زن بگيرد ، وهم چنين است پسر نسبت به پدر .

( مسأله 1887 ) : به زنى كه شوهرش به طوع ورغبت ويا به وأدار كردن

مخارج أو را مىدهد ، نمىتوان زكات داد .

( مسأله 1888 ) : زنى كه به عقد موقت كسى در آمده ، اگر فقير باشد ، شوهرش

وديگران مىتوانند به أو زكات بدهند ، ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند

كه مخارج أو را بدهد ، يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر أو واجب باشد ،

چنانچه مخارج آن زن را بدهد نمىتوان به آن زن زكات داد .

( مسأله 1889 ) : زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، هر چند شوهر

زكات را صرف هزينه خود آن زن نمايد .

( مسأله 1890 ) : سيد نمىتواند زكات غير سيد را مصرف كند ، ولى اگر

خمس وساير وجوهات براي مخارج أو كافى نيست واز گرفتن زكات ناچار

باشد ، مىتواند روزانه از مصرف في سبيل الله زكات غير سيد را بگيرد . وأحوط