مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٤

مصرف زكات

ندارد ، وتقرب به خداوند شناخته نشود ، مانند نظافت شهر ، وآسفالت يا توسعه

راهها ، محل اشكال است .

هشتم : ابن السبيل ، يعنى مسافري كه در سفر غير معصيت درمانده شده .

واحكام اينها در مسائل آينده مىآيد .

( مسأله 1861 ) : احتياط لازم آن است كه فقير ومسكين بيش از هزينه سال

خود وعائله اش را از زكات نگيرد ، واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، تنها به اندازه

كسرى هزينه يك سالش زكات بگيرد .

( مسأله 1862 ) : كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را

مصرف كند ، سپس شك كند كه باقيمانده آن به اندازه هزينه يك سال أو هست يا

نه ، نمىتواند زكات بگيرد .

( مسأله 1863 ) : صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از هزينه سالش

كمتر است مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست ابزار كار يا

ملك يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند .

( مسأله 1864 ) : فقيرى كه خرج سال خود وعائله اش را ندارد ، اگر خانه اى

دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مركب سواري دارد ، چنانچه بدون اينها

نتواند زندگى كند ، هر چند براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد ،

وهمچنين است أثاث خانه ، وظرف ، ولباس تابستانى وزمستانى ، وچيزهائى كه

به آنها نياز دارد ، وفقيرى كه اينها را نداشته ولى به آن نياز دارد ، مىتواند از

زكات بخرد .

( مسأله 1865 ) : فقيرى كه ياد گرفتن صنعت برايش مشكل نيست ، بنابر

احتياط واجب بايد ياد بگيرد ، وبا گرفتن زكات زندگى نكند ، ولى تا وقتي مشغول

ياد گرفتن است مىتواند زكات بگيرد .

( مسأله 1866 ) : به كسى كه قبلا فقير بوده ، ومى گويد فقيرم ، هر چند شخص

از گفته أو مطمئن نشود مىتوان زكات داد .

( مسأله 1867 ) : كسى كه مىگويد فقيرم وقبلا فقير نبوده ، چنانچه گفته اش