مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٣

مصرف زكات

مصرف زكات

زكات آنها را از مال ديگرش بدهد ، تا وقتي شماره آنها از نصاب كم نشده همه

سأله بايد زكات را بدهد ، واگر از خود آنها بدهد واز نصاب أول كمتر شوند زكات

بر أو واجب نيست ، مثلا كسى كه چهل گوسفند دارد ، اگر از مال ديگرش زكات آنها

را بدهد تا وقتي كه گوسفندهاى أو از چهل كم نشده ، همه سأله بايد يك گوسفند

بدهد ، واگر از خود آنها بدهد تا وقتي به چهل نرسيده زكات بر أو واجب نيست .

مصرف زكات

( مسأله 1860 ) : زكات را بايد در اين موارد مصرف كرد :

أول : فقير ، وأو كسى است كه مخارج سال خود وعائله اش را ندارد ، ولى كسى

كه صنعت يا ملك يا سرمايه اى دارد كه مىتواند مخارج سال خود را بگذراند ،

فقير نيست .

دوم : مسكين ، وأو كسى است كه از فقير سخت تر مىگذراند .

سوم : كسى كه از طرف امام ( عليه السلام ) يا نائب امام مأمور است كه زكات را جمع

ونگهدارى نمايد ، وبه حساب آن رسيدگى كند ، وآن را به امام يا نائب امام يا فقرا

برساند .

چهارم : كفارى كه با دادن زكات به آنها به دين اسلام مايل مىشوند ، يا در

جنگ به مسلمانان كمك مىكنند ، ولى احتياط آن است كه دادن زكات به اين

دسته به اذن امام ( عليه السلام ) بستگى دارد ، وچنانچه نمىتوان اذن گرفت خوددارى شود .

پنجم : خريدن وآزاد كردن بنده هائى كه در شدت مىباشند .

ششم : بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد ، وآنچه قرض كرده به

مصرف حرام نرسانده باشد .

هفتم : في سبيل الله ، يعنى كارهائى كه مىتوان با آنها قصد قربت كرد ، ودر

شريعت به آن دعوت وتشويق شده ، مانند بزرگداشت شعائر وچاپ ونشر كتب

ديني ومعارف اسلام ومذهب ، واصلاح ذات البين ، وساختن مسجد ومدرسه اى

كه علوم دينيه در آن مىخوانند ; ولى آنچه اعلاء كلمه حق ودين بر آن توقف