مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٣١

نصاب زكات گوسفند

نصاب زكات گوسفند

مىماند در صورت امكان از نه رأس بيشتر نباشد ، وگر نه احتياط آن است كه

چهل را بگيرد مانند آن كه پنجاه گاو داشته باشد ، هر چند باز هم ده رأس زكات

نداده مىماند ، مثلا اگر هفتاد گاو دارد ، بايد به حساب سى وچهل حساب كند

وبراي سى رأس آن زكات سى تا ، وبراي چهل رأس آن زكات چهل تا را بدهد ،

چون اگر سى رأس حساب كند ، ده رأس زكات نداده مىماند .

نصاب زكات گوسفند

( مسأله 1848 ) : گوسفند پنج نصاب دارد :

أول : چهل رأس است وزكات آن يك گوسفند است ، وتا گوسفند به چهل

رأس نرسد زكات ندارد .

دوم : صد وبيست ويك است وزكات آن دو گوسفند است .

سوم : دويست ويك است وزكات آن سه گوسفند است .

چهارم : سيصد ويك است وزكات آن چهار گوسفند است .

پنجم : چهار صد وبالاتر از آن است كه بايد آنها را هر صد رأس حساب كند

وبراي هر صد رأس آنها يك گوسفند بدهد . ولازم نيست زكات را از خود

گوسفندها بدهد ، بلكه اگر گوسفند ديگرى بدهد ، يا مطابق قيمت گوسفند پول

بدهد ، كافى است ، هر چند احتياط مستحب رعايت نفع مستحق زكات است .

( مسأله 1849 ) : زكات آنچه بين دو نصاب است واجب نمىباشد ، پس اگر

شماره گوسفندهاى كسى از نصاب أول كه چهل است بيشتر باشد تا به نصاب دوم

كه صد وبيست ويك است نرسيده باشد ، تنها بايد زكات چهل رأس را بدهد

وزيادى آن زكات ندارد ، وهم چنين است حكم در نصابهاى بعد .

( مسأله 1850 ) : زكات شتر وگاو وگوسفندى كه به اندازه نصاب رسيده

واجب است چه همه آنها نر باشند يا مادة ، يا برخى نر باشند وبرخى مادة .

( مسأله 1851 ) : در زكات ، گاو وگاوميش يك جنس شمرده مىشوند ،

وشتر عربى وغير عربى يك جنس است ، وميان بز وميش وشيشك در زكات