مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٢١

زكات گندم وجو وخرما وكشمش

زكات گندم وجو وخرما وكشمش

( مسأله 1800 ) : اگر صاحب گاو وگوسفند وشتر ، وطلا ونقره در مقدارى

از سال مست يا بيهوش گردد ، زكات از أو ساقط نمىشود ، وهم چنين است اگر

موقع واجب شدن زكات گندم وجو وخرما وكشمش مست يا بيهوش باشد .

( مسأله 1801 ) : مال غصب شده اى كه صاحب آن نمىتواند در آن تصرف

كند زكات ندارد ، واگر به صاحبش برگشت احتياط واجب آن است زكات بدهد .

( مسأله 1802 ) : اگر طلا ونقره يا چيز ديگرى را كه زكات در آن واجب

است قرض كند ويك سال نزد أو بماند ، بايد زكات آن را بدهد ، وبر كسى كه

قرض داده چيزى واجب نيست .

زكات گندم وجو وخرما وكشمش

( مسأله 1803 ) : زكات گندم وجو وخرما وكشمش ، هنگامى واجب

مىشود كه به مقدار نصاب برسند ونصاب آنها به من معروف به شاهى ( 144 ) من

( 45 ) مثقال كم ، وبه من تبريز ( 288 ) من ( 45 ) مثقال كم است ، كه به گفته بعضي :

تقريبا ( 848 ) كيلوگرم مىشود وبعضي هم كمتر گفته اند .

( مسأله 1804 ) : اگر پيش از دادن زكات از انگور وخرما وجو وگندمى كه

زكات آنها واجب شده خود وعائله اش بخورند ، چنانچه بيش از مقدار متعارف

باشد ، يا مثلا به فقير به غير عنوان زكات بدهد ، بايد زكات مقدارى را كه مصرف

كرده بدهد .

( مسأله 1805 ) : پس از واجب شدن زكات گندم وجو وخرما وانگور ،

مالك آن بميرد ، بايد مقدار زكات را از مال أو بدهند ، ولى اگر پيش از واجب شدن

زكات بميرد ، هر يك از ورثه كه سهم أو به اندازه نصاب است بايد زكات سهم

خود را بدهد .

( مسأله 1806 ) : اگر پس از مالك شدن درخت خرما وانگور يا زراعت گندم

وجو زكات آنها واجب شود بايد زكات آن را بدهد ، مانند اين كه خرما در ملك أو

زرد يا سرخ گردد .