مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٢

مسائل نجاسات

بايد فورى آن را آب بكشند .

( مسأله 135 ) : اگر جلد قرآن نجس شود بايد آن را آب بكشند .

( مسأله 136 ) : گذاشتن قرآن روى عين نجس مانند خون ومردار ، هر چند

عين نجس خشك باشد حرام است ، وبايد فورى بردارند .

( مسأله 137 ) : نوشتن قرآن با مركب نجس هر چند يك حرف آن ، حرام

است ، واگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا با تراشيدن ومانندش آن را از

بين ببرند .

( مسأله 138 ) : دادن قرآن به كافر هر چند سبب نجس شدن آن نشود حرام

است ، بخصوص اگر مستلزم هتك باشد ، وگرفتن قرآن از أو واجب است .

( مسأله 139 ) : اگر ورق قرآن يا هر چه احترام آن لازم است مانند نوشته

اسم خدا يا پيغمبر يا امام در مستراح بيفتد ، بيرون آوردن وآب كشيدن آن هر چند

هزينه داشته باشد واجب است ، واگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد به آن

مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است ، ونيز اگر تربت در مستراح بيفتد

وبيرون آوردنش ممكن نيست بايد تا هنگامى كه يقين كنند به كلى از بين رفته به

آن مستراح نروند .

( مسأله 140 ) : خوردن وآشاميدن چيز متنجس حرام است ، وهم چنين

است خوراندن آن به ديگرى ، وخوراندن آن به أطفال وديوانگان محل اشكال

است ، ولى اگر خود طفل يا ديوانه غذاى نجس بخورد يا با دست نجس غذا را

نجس كند وبخورد ، لازم نيست از أو جلوگيرى كنند مگر آن كه سبب ضرر أو باشد

مانند خون ومردار وشراب .

( مسأله 141 ) : فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب

كشيد ، اگر نجس بودنش را به أو بگويد اشكال ندارد ، هر چند خوراكى باشد .

( مسأله 142 ) : اگر ببيند كسى غذائى كه عين نجس در آن است مىخورد ،

بنابر احتياط واجب بايد أو را مطلع سازد ، ولى اگر ببيند كسى با لباس نجس نماز

مىخواند ، لازم نيست به أو بگويد .