مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣١٦

مصرف خمس

مصرف خمس

مصرف خمس

( مسأله 1775 ) : خمس دو قسمت است ، يك قسمت آن سهم سادات است

وبايد به سيد فقير ، يا سيد يتيم ، يا به سيدي كه در سفر درمانده شده بدهند ، ونصف

ديگر آن سهم امام ( عليه السلام ) ، كه در اين زمان بايد به مجتهد جامع الشرايطى كه در

مسائل تقليد گفته شد ، يا به مصرفى كه أو اجازه مىدهد برسانند .

( مسأله 1776 ) : سيد يتيمى كه به أو خمس مىدهند بايد فقير باشد ، ولى به

سيدي كه در سفر درمانده شده ، ونمى تواند به قرض ومانند آن رفع نياز كند اگر

در وطنش فقير هم نباشد ، مىتوان خمس داد .

( مسأله 1777 ) : به سيدي كه در سفر درمانده شده ، اگر سفرش سفر معصيت

باشد بنابر احتياط لازم نبايد خمس بدهند .

( مسأله 1778 ) : به سيد غير عادل مىتوان خمس داد ، ولى به سيد غير

دوازده امامي نبايد خمس داد .

( مسأله 1779 ) : اگر خمس دادن به سيد معصيت كار كمك به معصيت أو

باشد نمىتوان خمس داد ، وبه سيدي كه شراب مىخورد يا نماز نمى خواند يا

آشكارا معصيت مىكند ، گرچه دادن خمس كمك به معصيت أو نباشد ، بنابر

احتياط لازم نبايد خمس داد .

( مسأله 1780 ) : اگر كسى بگويد سيدم نمىتوان به أو خمس داد ، مگر آن كه

دو نفر عادل ، سيد بودن أو را تصديق كنند ، يا در بين مردم به طورى معروف باشد

كه شخص يقين يا اطمينان كند كه سيد است .

( مسأله 1781 ) : اگر كسى كه در شهرش مشهور باشد سيد است ، هر چند

خود شخص به سيد بودن أو يقين يا اطمينان ندارد ، مىتواند به أو خمس بدهد .

( مسأله 1782 ) : اگر زن سيده دارد نبايد به أو خمس بدهد تا به مصرف

مخارج خودش برساند ، ولى اگر مخارج ديگران بر آن زن واجب باشد ونتواند

مخارج آنان را بدهد ، جايز است شخص خمسش را به آن زن بدهد تا به مصرف