مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣١

مسائل نجاسات

مسائل نجاسات

نجس مىباشد . پس اگر فضله موش در آن بيافتد جائى كه فضله افتاده نجس

وبقيه پاك است .

( مسأله 129 ) : اگر مگس يا مانند آن أول روى چيز نجس تر سپس روى

چيز پاك تر بنشيند ، وانسان بداند نجاست همراه آن حيوان بوده ، چيز پاك نجس

مىشود ، وگر نه محكوم به طهارت است .

( مسأله 130 ) : اگر جائى از بدن كه عرق دارد نجس شود وعرق از آنجا به

جاى ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود . واگر عرق به جاى

ديگر نرود جاهاى ديگر بدن پاك است .

( مسأله 131 ) : رطوبات غليظى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته

باشد جائى كه خون دارد نجس وبقيه آن پاك است ، پس اگر به بيرون دهان

يا بيني برسد مقدارى را كه انسان مىداند جاى نجس رطوبات به آن رسيده نجس

است ، ومحلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد .

( مسأله 132 ) : آفتابه اى كه زير آن سوراخ است اگر روى زمين نجس

گذاشته شود ، چنانچه از جريان بيفتد وآب زير آن جمع گردد وبا فشار از آفتابه

بيرون نريزد ، آب آفتابه نجس مىشود ، ولى اگر آب زير آفتابه جارى شود يا به

زمين فرو رود ، آب آفتابه نجس نمىگردد .

( مسأله 133 ) : چيزى كه داخل بدن مىشود وبه نجاست مىرسد ، چنانچه

پس از در آمدن نجاست به آن نباشد پاك است ، هر چند احتياط اجتناب از آن

است . مثلا اگر وسائل اماله يا آب آن در مخرج مدفوع وارد شود ، يا سوزن وچاقو

ومانند اينها در بدن فرو رود وپس از در آمدن نجاستى به آن نباشد نجس نيست .

همچنين است آب دهان وبيني اگر در داخل به خون برسد وپس از بيرون آمدن

به خون آلوده نباشد .

مسائل نجاسات

( مسأله 134 ) : نجس كردن خط وورق قرآن حرام است ، واگر نجس شود