مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٨

1 - كسب

منفعتى كه در سال آينده مىبرد كم كند .

( مسأله 1724 ) : اگر در أول سال منفعتى نبرد واز سرمايه خرج كند ، وپيش

از پايان سال منفعتى به دستش آيد ، كسر سرمايه از منفعت پايان سال مطلقا خالى

از وجه نيست ، بخصوص اگر فائده كسب با باقيمانده جهت مؤنه كفايت نكند .

( مسأله 1725 ) : اگر مقدارى از سرمايه در تجارت ومانند آن از بين برود ،

مىتواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده از منافع پيش از تلف بلكه بنابر وجهي از

منافع پس از تلف همان سال بردارد .

( مسأله 1726 ) : اگر به جز سرمايه مال ديگرى از أو از بين برود ، نمىتواند از

منفعتى كه به دستش مىآيد آن را تهيه كند ، ولى اگر در همان سال به آن چيز

احتياج داشته ويا از مؤنه مطابق شأن أو است ، مىتواند در بين سال از منافع

كسب آن را تهيه نمايد .

( مسأله 1727 ) : اگر در تمام سال منفعتى نبرد وبراي مخارج خود قرض

كند ، ظاهر اين است كه هنگام پرداخت قرض در سالهاى بعد مىتواند از منافع

سال برداشت نمايد . همچنين اگر أول سال براي مخارج خود قرض كند وپيش از

پايان سال منفعتى ببرد .

( مسأله 1728 ) : اگر براي افزودن مال حلال ، يا خريدن ملكي كه نياز دارد

ونيز اسراف وحرام نيست ، قرض كند ، نمىتواند پيش از پرداخت خمس منافع

كسب ، آن قرض را ادا نمايد ، مگر آن كه وقت پرداخت قرض رسيده واز غير آن

منافع نتواند آن را ادا كند ، ويا منافع در صورت اخراج خمس كافى نباشد ، وبه هر

حال اگر مالي كه براي آن قرض كرده در آن سال مصرف نشود بايد خمس آن را

بدهد .

( مسأله 1729 ) : مكلف مىتواند خمس هر چيز را از همان چيز بدهد يا به

مقدار قيمت خمسي كه بدهكار است پول بدهد ، ولى اگر جنس ديگر بخواهد

بدهد ، چنانچه تبديل به نفع صاحبان خمس وبا اذن حاكم شرع باشد اشكالى

ندارد .