مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٧

1 - كسب

اينها مىرساند ، چنانچه از شأن أو زيادتر نباشد وزيادة روى هم نكرده ، خمس

ندارد .

( مسأله 1717 ) : مالي را كه شخص به مصرف نذر وكفاره مىرساند ، جزء

مخارج ساليانه است ، ونيز مالي را كه به كسى مىبخشد يا جايزه مىدهد چنانچه

در راه حرام ونيز بيش از شأن أو نباشد ، از مخارج ساليانه حساب مىشود .

( مسأله 1718 ) : كسى كه نمىتواند جهيزيه دختر را يك جا تهيه كند ، چنانچه

در بين سال از منافع آن سال جهيزيه اى بخرد وبيش از شأنش نباشد لازم نيست

خمس آن را بدهد .

( مسأله 1719 ) : مالي را كه خرج سفر حج وزيارتهاى ديگر مىكند از

مخارج سالى حساب مىشود كه در آن سال خرج كرده ، واگر سفر أو تا مقدارى

از سال آينده طول بكشد ، آنچه در سال آينده خرج مىكند لازم نيست خمس آن

را بدهد .

( مسأله 1720 ) : كسى كه از كسب وتجارت فائده اى برده ، اگر مال ديگرى

هم دارد كه خمس آن واجب نيست ، مىتواند مخارج سالش را تنها از فائده

كسبش حساب كند .

( مسأله 1721 ) : آذوقه اى كه براي مصرف سالش از منافع كسبش خريده ،

وپايان سال زياد مىآيد بايد خمس آن را بدهد ، واگر بخواهد قيمت آن را بدهد ،

چنانچه قيمتش از هنگام خريدن افزايش يافته ، بايد قيمت پايان سال را حساب

كند .

( مسأله 1722 ) : اگر از منفعت كسب پيش از پرداخت خمس اثاثيه اى براي

منزل بخرد ، چنانچه بعدا از آن بي نياز شود وزائد بر مخارج سال باشد وديگر به

آن محتاج نگردد بايد خمس آن را بدهد . وهم چنين است زيور آلات زنانه ،

چنانچه صورتي كه وقت زينت كردن زن با آنها گذشته باشد وديگر به كار نبرد

وزائد بر مؤنه باشد .

( مسأله 1723 ) : اگر در يك سال منفعتى نبرد نمىتواند مخارج آن سال را از