مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٧

كساني كه مى توانند روزه نگيرند

كساني كه مى توانند روزه نگيرند

( مسأله 1670 ) : مسافري كه در ماه رمضان پيش از ظهر به وطنش يا به

جائى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، برسد ، چنانچه مبطلى انجام نداده بايد

آن روز روزه را بگيرد ، واگر انجام داده روزه آن روز بر أو واجب نيست .

( مسأله 1671 ) : مسافري كه بعد از ظهر به وطنش يا به جائى كه مىخواهد

ده روز در آنجا بماند برسد ، نبايد آن روز را روزه بگيرد .

( مسأله 1672 ) : مسافر وكسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است در

روز ماه رمضان جماع نمايد ، ودر خوردن وآشاميدن كاملا خود را سير كند .

كساني كه مىتوانند روزه نگيرند

( مسأله 1673 ) : كسى كه به سبب پيرى نمىتواند روزه بگيرد ، يا برايش

مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ، ولى در صورت دوم بلكه بنابر احتياط در

صورت أول نيز ، براي هر روز يك مد طعام - گندم يا جو يا نان يا خرما - به فقير

بدهد .

( مسأله 1674 ) : كسى كه بر اثر پيرى روزه نگرفته ، وپس از ماه رمضان

بتواند روزه بگيرد احتياط واجب آن است كه قضاى روزه هائى را كه نگرفته

بجا آورد .

( مسأله 1675 ) : كسى كه بيماريى دارد كه زياد تشنه مىشود ونمى تواند

تشنگى را تحمل كند ، يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ، ولى در

صورت دوم ونيز در صورت أول به احتياط لازم ، بايد براي هر روز يك مد طعام

به فقير بدهد ، واحتياط مستحب آن است كه بيشتر از مقدارى كه ناچار است آب

نياشامد ، وچنانچه بعد بتواند روزه بگيرد ، بنابر احتياط روزه هائى را كه نگرفته

قضا نمايد .

( مسأله 1676 ) : زن آبستنى كه زايمانش نزديك است ، وروزه براي جنين يا

خودش ضرر دارد ، روزه بر أو واجب نيست وبايد براي هر روز يك مد طعام به

فقير بدهد .