مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٦

مسائل روزه در سفر

بخواند ، نبايد روزه بگيرد ، ومسافري كه نمازش را تمام مىخواند مانند آن كه

شغلش مسافرت ، يا سفر أو سفر معصيت است ، بايد در سفر روزه بگيرد .

( مسأله 1663 ) : مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد ، ولى مسافرت براي

فرار از روزه مكروه است ، وهم چنين است سفر پيش از روز بيست وچهارم در

ماه رمضان ، مگر اين كه سفر براي حج يا عمره يا به سبب ضرورتي باشد .

( مسأله 1664 ) : اگر غير روزه ماه رمضان روزه معين ديگرى بر شخص

واجب باشد - مانند اين كه نذر كرده روز معينى را روزه بگيرد - بنابر احتياط لازم

تا ناچار نشود در آن روز مسافرت نكند ، واگر در سفر باشد ، چنانچه ممكن است

قصد كند كه ده روز در جائى بماند وآن روز را روزه بگيرد ، واگر روزه نگيرد

لازم است روزه آن روز را قضا كند .

( مسأله 1665 ) : اگر نذر كند روزه بگيرد وروز آن را معين نكند ، نمىتواند

آن را در سفر بگيرد ، ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد ،

بايد آن را در سفر بجا آورد . ونيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا

نباشد روزه بگيرد ، بايد آن روز را هر چند مسافر باشد روزه بگيرد .

( مسأله 1666 ) : مسافر مىتواند براي حاجت خواستن سه روز در مدينه

طيبه روزه مستحبى بگيرد ، وأحوط اين است كه آن سه روز روزهاى چهارشنبه

وپنجشنبه وجمعه باشد .

( مسأله 1667 ) : كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است ودر سفر روزه

بگيرد ودر بين روز حكم را بفهمد ، روزه اش باطل مىشود ، واگر تا مغرب نفهمد

روزه اش صحيح است .

( مسأله 1668 ) : اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه روزه

مسافر باطل مىباشد ودر سفر روزه بگيرد ، روزه أو باطل است .

( مسأله 1669 ) : اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه خود را

تمام كند ، واگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتي به حد ترخص برسد مىتواند

افطار نمايد .