مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٩

نوع كفاره روزه

( مسأله 1616 ) : اگر روزه دار دروغى را به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) عمدى نسبت

دهد ، بنابر احتياط ، كفاره جمع كه تفصيل آن در مسأله پيش گذشت بر أو واجب

مىشود .

( مسأله 1617 ) : روزه دارى كه در يك روز ماه رمضان چند بار جماع كرده

براي هر بار يك كفاره بر أو واجب است ، وظاهر اين است كه استمناء نيز حكم

جماع را دارد ، ونيز - نعوذ بالله - اگر جماع أو حرام باشد براي هر بار يك كفاره

جمع بر أو واجب مىشود .

( مسأله 1618 ) : اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند بار غير جماع

واستمناء ، كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، براي همه آنها يك كفاره

كافى است .

( مسأله 1619 ) : روزه دارى كه غير از جماع واستمناء مبطل روزه انجام

دهد ، سپس با حلال خود جماع نمايد ; بنابر احتياط براي هر كدام يك كفاره

واجب مىشود .

( مسأله 1620 ) : روزه دارى كه غير از جماع واستمناء مبطل روزه كه حلال

باشد ، انجام داده ، سپس مبطل روزه اى كه حرام است غير از جماع واستمناء انجام

دهد ، يك كفاره كافى است ولى بنابر احتياط كفاره جمع هم بدهد ، مانند اين كه

ابتداء آب نوشيده سپس غذاى حرامى بخورد .

(

مسأله 1621 ) : روزه دارى كه آروغ زده وچيزى در دهانش آمده است

چنانچه عمدى آن را فرو دهد ، روزه اش باطل است ، وبايد قضاى آن را بگيرد

وكفاره هم بر أو واجب مىشود . واگر خوردن آن چيز حرام باشد ، وعمدى آن را

فرو برد ، بايد قضاى آن روزه را بگيرد ، وكفاره جمع بدهد ; مانند اين كه هنگام آروغ

زدن خون يا غذائى كه از صورت غذا بودن خارج شده در دهانش بيايد .

( مسأله 1622 ) : كسى كه نذر كرده كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در

آن روز عمدى روزه خود را باطل سازد ، بايد كفاره حنث نذر بدهد ، وبنابر أحوط

كفاره افطار روزه را هم بدهد ، يعنى بنده اى آزاد كند يا دو ماه روزه بگيرد ويا