مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٥

10 - قي كردن

مس نمايد روزه أو باطل نمىشود .

9 - اماله كردن

( مسأله 1596 ) : اماله كردن با چيز روان هر چند ناچار يا براي معالجه باشد

روزه را باطل مىكند .

10 - قى كردن

( مسأله 1597 ) : هر گاه روزه دار عمدى قى كند ، گرچه بر اثر بيمارى ومانند

آن ناچار باشد ، روزه اش باطل مىشود ، ولى اگر سهوى يا بي اختيار قى كند

روزه اش صحيح است .

( مسأله 1598 ) : اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند به سبب خوردن آن ،

در روز بي اختيار قى مىكند ، احتياط لازم است كه نخورد ; وگر نه چنانچه در روز

قى كرد ، احتياط واجب آن است كه روزه آن روز را قضا نمايد .

( مسأله 1599 ) : روزه دارى كه مىتواند جلوى قى كردن را بگيرد ، چنانچه

براي أو ضرر ومشقت ندارد ، بهتر است خوددارى نمايد .

( مسأله 1600 ) : اگر حشره يا چيز ديگرى بي اختيار در گلوى روزه دار برود ،

چنانچه ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد وروزه أو باطل نمىشود . ولى اگر بداند

كه به سبب بيرون آوردن آن قى مىكند واجب نيست بيرون آورد وروزه أو

صحيح است .

( مسأله 1601 ) : اگر سهوى چيزى را فرو داد وپيش از رسيدن به شكم

يادش آمد كه روزه است ، چنانچه بيرون آوردن آن بي ضرر ممكن باشد ، بايد آن

را بيرون آورد ، وگر نه روزه أو صحيح است .

( مسأله 1602 ) : اگر مىداند بلكه احتمال مىدهد كه با آروغ زدن ، چيزى از

گلو بيرون مىآيد ، بنابر احتياط لازم نبايد عمدى آروغ بزند .

( مسأله 1603 ) : اگر آروغ زد وچيزى در گلو يا دهانش آمد ، بايد آن را