مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٣

8 - باقي ماندن بر جنابت وحيض ونفاس تا اذان صبح

براي بار سوم خوابيد وتا اذان صبح بيدار نشد ، بايد روزه آن را قضا كند .

وچنانچه اطمينان وعادت به بيدار شدن نداشته ، بنابر احتياط كفاره هم بر أو

واجب مىشود .

( مسأله 1582 ) : بنابر احتياط لازم خوابى كه در آن جنب شده ، أول شمرده

مىشود .

( مسأله 1583 ) : روزه دارى كه در روز محتلم مىشود ، واجب نيست فورى

غسل كند .

( مسأله 1584 ) : هر گاه در ماه رمضان پس از اذان صبح بيدار شود وببيند

جنب شده ، هر چند بداند پيش از اذان محتلم شده ، روزه أو صحيح است .

( مسأله 1585 ) : كسى كه مىخواهد قضاى روزه رمضان را بگيرد ، هر گاه تا

اذان صبح جنب بماند - هر چند عمدى نباشد - چنانچه وقت براي دوباره گرفتن

آن وسيع است روزه اش باطل است ، واگر وقت تنگ باشد بنابر احتياط واجب

بايد روزه آن روز را گرفته وپس از ماه رمضان آينده عوض آن را هم بگيرد .

( مسأله 1586 ) : كسى كه مىخواهد قضاى روزه رمضان را بگيرد ، اگر پس

از اذان صبح بيدار شود وببيند جنب شده وبداند پيش از اذان بوده ، روزه أو باطل

است ، ولى چنانچه وقت قضاى روزه تا آمدن ماه رمضان ديگر تنگ است ، مثلا

پنج روز روزه قضاى رمضان دارد ، وپنج روز هم به رمضان مانده است ، بنابر

احتياط واجب بايد آن روز را روزه گرفته وپس از رمضان هم عوض آن را بگيرد .

( مسأله 1587 ) : در روزه واجب غير قضاى روزه رمضان كه وقت معينى

ندارد - مانند روزه كفاره - عمدى تا اذان صبح جنب نماند ، واگر وقت آن روزه

معين است بعيد نيست كه روزه اش صحيح باشد ، ولى احتياط واجب است كه غير

از آن ، روز ديگرى را هم روزه بگيرد .

( مسأله 1588 ) : زنى كه پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك مىشود

وعمدى غسل نكرده ، در روزه ماه رمضان روزه اش باطل است ، ودر غير آن محل

اشكال است وأحوط غسل كردن است . وزنى كه وظيفة اش تيمم بدل از غسل