مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٨١

8 - باقي ماندن بر جنابت وحيض ونفاس تا اذان صبح

( مسأله 1570 ) : اگر براي نجات غرق شده اى ، سر را در آب فرو برد ،

- هر چند نجات دادنش واجب باشد - روزه اش باطل مىشود ، ولى كفاره ندارد .

8 - باقيماندن بر جنابت وحيض ونفاس تا اذان صبح

( مسأله 1571 ) : جنبي كه در شب ماه رمضان بايد غسل جنابت يا تيمم كند ،

وعمدى تا اذان صبح غسل يا تيمم نكرده ، روزه اش باطل است ، ولى چنانچه غير

عمدى باشد باطل نيست ; وحكم قضاى ماه رمضان همان حكم روزه ماه رمضان

است ، گرچه وقت قضاء موسع باشد ، وهم چنين است روزه واجب معين از غير ماه

رمضان .

( مسأله 1572 ) : مكلفى كه در شب ماه رمضان جنب است وعمدى غسل

نكند تا وقت تنگ شود ، معصيت كرده ، وبنابر احتياط واجب بايد تيمم كند وروزه

بگيرد وقضاى آن را هم بجا آورد .

( مسأله 1573 ) : اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند وپس از يك

روز يادش بيايد ، بايد روزه آن روز را قضا نمايد . واگر پس از چند روز يادش

بيايد روزه هر چند روزى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد ، مانند اين كه

نمىداند سه روز جنب بوده يا چهار روز ، بايد روزه سه روز را قضا كند .

( مسأله 1574 ) : كسى كه در شب ماه رمضان براي هيچ يك از غسل وتيمم

وقت ندارد ، اگر خود را جنب كند ، روزه اش باطل است ، وقضا وكفاره بر أو واجب

مىشود ، واگر براي تيمم وقت دارد چنانچه خود را جنب كند معصيت كرده ، وبايد

تيمم نمايد وروزه اش صحيح است واحتياطا قضا كند .

( مسأله 1575 ) : اگر براي آن كه بفهمد وقت دارد يا نه ، جستجو نمايد وگمان

كند كه به مقدار غسل وقت دارد وخود را جنب كند ، سپس فهميد وقت تنگ بوده

وتيمم كند ، روزه اش صحيح است . واگر بي جستجو گمان كند كه وقت دارد وخود

را جنب نمايد ، سپس بفهمد وقت تنگ بوده ، وبا تيمم روزه بگيرد ، بنابر احتياط

واجب بايد روزه آن روز را قضا كند .