مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٨

11 - عرق جنب از حرام

ومانند اينها به كار مىبرند ، اگر انسان نداند يا مطمئن نباشد كه از چيز مست

كننده اى كه روان است ساخته شده يا خود آن مست كننده است ، محكوم به

طهارت مىباشد ، ولى طبق گفته بعضي از أهل فن ، موضوع محل تأمل است .

( مسأله 112 ) : اگر انگور يا آب انگور به خودى خود يا به سبب پختن

جوش بيايد خوردن آن حرام ، وبنابر احتياط واجب محكوم به نجاست است .

( مسأله 113 ) : خرما ومويز وكشمش وآب آنها اگر جوش بيايند ، بنابر

احتياط لازم بايد از آنها اجتناب كرد .

10 - فقاع

( مسأله 114 ) : فقاع - مشروبى است كه از جو گرفته مىشود وبه آن آبجو

مىگويند - حرام ونجس است ، وغير فقاع مانند آبى كه به دستور طبيب از جو

مىگيرند وبه آن ماء الشعير مىگويند ، در صورتي كه مسكر نباشد پاك است .

11 - عرق جنب از حرام

( مسأله 115 ) : بنابر احتياط واجب عرق جنب از حرام نجس است ، ونماز

خواندن با آن جايز نيست ، چه در حال جماع عرق كند وچه پس از آن ، از مرد

باشد يا زن ، از زنا باشد يا لواط يا نزديكى با حيوانات يا استمناء .

( مسأله 116 ) : اگر مرد هنگام حرام بودن نزديكى با زن - مانند روز ماه

رمضان - با زن خود نزديكى كند ، بنابر احتياط لازم بايد از عرق خود اجتناب

كند .

( مسأله 117 ) : اگر جنب از حرام بجاى غسل تيمم نمايد وپس از تيمم

عرق كند ، حكم آن عرق حكم عرق پيش از تيمم است .

( مسأله 118 ) : كسى كه از حرام جنب شده سپس با حلال خود نزديكى

كند ، احتياط لازم است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد . وچنانچه أول با

حلال خود نزديكى كند سپس مرتكب حرام شود ، سزاوار است احتياط به