مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٨

5 - دروغ بستن به خدا ومعصومين ( عليهم السلام )

( مسأله 1545 ) : روزه دارى كه محتلم شده ، مىتواند بول كند اگر چه بداند به

سبب بول كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مىآيد ، پيش از غسل يا پس از آن

باشد . وچنانچه بداند ، احتياط آن است كه پيش از غسل بول كند .

( مسأله 1546 ) : كسى كه به قصد بيرون آمدن منى ، بازى وشوخى كند ، اگر

چه منى از أو بيرون نيايد ، بايد روزه را تمام كند ، وقضا هم بنمايد ، واگر منى

بيرون بيايد ، چنانچه مفطر بودن آن را مىدانسته كفاره نيز لازم است .

( مسأله 1547 ) : اگر روزه دار بدون قصد بيرون آمدن منى مثلا با زن خود

بازى وشوخى كند ، چنانچه مطمئن است كه منى از أو خارج نمىشود - هر چند

اتفاقي منى بيرون آيد - روزه اش صحيح است . ولى اگر مطمئن نيست ، چنانچه منى

از أو بيرون آيد روزه اش باطل است ، وبايد تا آخر روز در ماه مبارك رمضان

امساك كند ، سپس قضاى آن را بجا آورد .

5 - دروغ بستن به خدا ومعصومين ( عليهم السلام )

( مسأله 1548 ) : اگر روزه دار به گفتن يا نوشتن يا اشاره ومانند آن به خدا

وپيغمبران وجانشينان پيغمبران ( عليهم السلام ) عمدى نسبتي بدهد كه دروغ است - هر چند

فورى بگويد دروغ گفتم يا توبه كند - روزه أو باطل است ، واحتياط لازم است كه

به حضرت زهرا ( عليها السلام ) هم به دروغ نسبتي ندهد .

( مسأله 1549 ) : اگر بخواهد خبري را كه نمىداند راست است يا دروغ ،

بگويد ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا از كتابي كه آن خبر

در آن نوشته شده حكايت كند .

( مسأله 1550 ) : اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا

پيغمبر حكايت كند سپس بفهمد دروغ بوده ، روزه اش باطل نمىشود .

( مسأله 1551 ) : اگر چيزى را كه مىداند دروغ است به خدا وپيغمبر نسبت

دهد سپس بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده ، بايد روزه را تمام كند وقضاى آن را

هم بجا آورد .