مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٢

نماز آيات

ركعت نماز باشد أداء است ، ولى اگر كمتر باشد وجوب نماز آيات مبنى بر احتياط

است ، واگر مدت گرفتن آنها بيشتر باشد ولى مكلف نماز را نخواند تا به اندازه

خواندن يك ركعت به آخر وقت آن مانده باشد ، در اين صورت نماز آيات واجب

وأداء است .

( مسأله 1451 ) : هنگام وقوع زلزله ورعد وبرق ومانند آن ، مكلف بايد

فورى نماز آيات را بخواند به طورى كه نزد مردم تأخير محسوب نشود واگر

تأخير كرد معصيت كرده وتا آخر عمر بر أو واجب است ، وبنابر احتياط وقت

خواندن نيت أداء وقضا نكند .

( مسأله 1452 ) : اگر گرفتن آفتاب يا ماه را نداند وپس از باز شدن بفهمد كه

تمام آن گرفته بوده ، بايد نماز آيات را قضا كند ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته

بوده قضا بر أو واجب نيست .

( مسأله 1453 ) : اگر عده اى كه اطمينان به گفتار آنها نباشد بگويند كه

خورشيد يا ماه گرفته است ، چنانچه كسى از گفته آنان يقين يا اطمينان شخصي

پيدا نكند وبين آنها شخص مورد وثوقى نباشد ، ونماز آيات نخواند سپس معلوم

شود راست گفته اند ، چنانچه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد ، بايد نماز آيات را

بخواند ، ولى اگر مقدارى از آن گرفته باشد ، خواندن نماز آيات بر أو واجب نيست

هر چند أحوط است ، وهم چنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست

بگويند خورشيد يا ماه گرفته سپس معلوم شود كه عادل بوده اند .

( مسأله 1454 ) : اگر شخص به گفته كساني كه از روى قاعده علمي وقت

گرفتن خورشيد وماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر

احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند ، ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا

ماه مىگيرد وفلان مقدار طول مىكشد ، وشخص به گفته آنان اطمينان پيدا كند ،

بنابر احتياط واجب بايد طبق نظريه آنان عمل نمايد .

( مسأله 1455 ) : اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره

بخواند ، واگر وقت گذشته قضا نمايد .