مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٦

احكام جماعت

احكام جماعت

با لباس نجس يا تيمم يا وضوى جبيره اى نماز مىخواند ، مىشود به أو اقتدا كرد .

( مسأله 1411 ) : اگر امام جماعت به سبب بيمارى نتواند از در آمدن بول

ومدفوع خوددارى كند ، نمىتوان به أو اقتدا كرد ، ونيز زنى كه مستحاضة نيست

نمىتواند به زن مستحاضة اقتدا نمايد .

( مسأله 1412 ) : بهتر است كسى كه بيمارى خوره يا پيسى دارد ، امام

جماعت نشود ، واحتياط آن است كه به أو اقتدا نكنند . وواجب است كسى كه حد

شرعي بر أو جارى شده امامت نكند وبه أو اقتدا ننمايند . وهم چنين أهل شهر

( خانه نشين ) به اعرابى ( صحرا نشين ) اقتدا نكند .

احكام جماعت

( مسأله 1413 ) : مأموم هنگام نيت بايد امام را معين نمايد ، ولى دانستن اسم أو

لازم نيست ، واگر نيت كند اقتدا مىكنم به امام جماعت حاضر ، نمازش صحيح است .

( مسأله 1414 ) : مأموم بايد غير از حمد وسوره همه چيزهاى نماز را

خودش بخواند ، ولى اگر ركعت أول يا دوم مأموم ، ركعت سوم يا چهارم امام باشد ،

بايد حمد وسوره را بخواند .

( مسأله 1415 ) : اگر مأموم در ركعت أول ودوم نماز صبح ومغرب وعشا

صداى حمد وسوره امام را بشنود ، هر چند كلمات را تشخيص ندهد بايد حمد

وسوره را نخواند ، واگر صداى امام را نشنود مستحب است حمد وسوره را بخواند ،

ولى بايد آهسته بخواند وچنانچه از روى ندانستن حكم يا سهو يا فراموشى بلند

بخواند اشكال ندارد .

( مسأله 1416 ) : اگر مأموم بعضي از كلمات حمد وسوره امام را بشنود

احتياط لازم است كه حمد وسوره را نخواند .

( مسأله 1417 ) : اگر مأموم سهوى حمد وسوره را بخواند ، يا به خيال اين كه

صدائى را كه مىشنود صداى امام نيست وحمد وسوره را بخواند سپس بفهمد

صداى امام بوده ، نمازش صحيح است .