مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٠

مسائل نماز جماعت

واسطه مأموم ديگر به امام متصل نباشد ، نمىتواند اقتدا كند .

( مسأله 1370 ) : جاى ايستادن امام نبايد از جاى مأموم به اندازه يك وجب

متعارف بلند تر باشد ، وكمتر از يك وجب اشكال ندارد . ونيز اگر زمين سراشيب

باشد وامام در سمتى كه بلند تر است بايستد ، چنانچه سراشيبى آن زياد وطورى

نباشد كه بگويند جاى امام جماعت بلند تر است مانعى ندارد .

( مسأله 1371 ) : اگر جاى مأموم بلند تر از جاى امام باشد اشكال ندارد ، ولى

اگر به اندازه اى بلند تر است كه نمىگويند اجتماع كرده اند ، جماعت صحيح نيست .

( مسأله 1372 ) : اگر بين مأمومين يك صف يك نفر كه نمازش باطل است

فاصله شود ، مىتوانند اقتدا كنند ، ولى اگر چند نفر كه نمازشان باطل است فاصله

شوند ، يا از جهت ديگر زياد فاصله باشد ، نمىتوانند اقتدا كنند .

( مسأله 1373 ) : پس از تكبير امام هر چند صف جلو آماده نماز ، وتكبير

گفتن آنان نزديك باشد ، كسى كه در صف بعد ايستاده ، احتياط واجب آن است كه

صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود .

( مسأله 1374 ) : اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است در

صفهاى بعد نمىتواند اقتدا كند ، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه ، مىتواند

اقتدا نمايد .

( مسأله 1375 ) : هر گاه بداند نماز امام باطل است - مانند اين كه امام وضو

ندارد - گرچه خود امام متوجه نباشد ، نمىتواند به أو اقتدا كند .

( مسأله 1376 ) : اگر مأموم پس از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده يا كافر بوده

يا به جهتي نمازش باطل بوده ، مانند بي وضو بودن امام ، چنانچه از كارهائى كه

نماز فرادى را هر چند سهوى باطل مىكند ، مانند زياد كردن ركوع ، انجام نداده

نمازش صحيح است .

( مسأله 1377 ) : اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، گرچه بنا داشته

به جماعت بخواند واحتمال دهد كه نيت جماعت را فراموش كرده ، هر چند در

حالي باشد كه وظيفة مأموم است ، مثلا به حمد وسوره امام گوش مىدهد ، بنابر