مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٨

مسائل نماز جماعت

بيشتر سفارش شده كه در حديث است : همسايه مسجد نمازش قبول نمىشود

مگر در مسجد ، جز اين كه بيمار يا مشغول باشد .

( مسأله 1356 ) : حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بي اعتنائى جايز

نيست ، وسزاوار نيست كسى بي عذر نماز جماعت را ترك كند ، چنان كه در حديث

صحيح است : كسى كه بي عذر از روى بي رغبتي نماز جماعت مؤمنين را ترك

كند ( گوئى ) نماز ندارد .

( مسأله 1357 ) : نماز جماعت هر چند در أول وقت منعقد نشود ويا آن را

طول ندهند بهتر از نماز فرادى است كه در أول وقت ويا طولانى بخوانند ، همچنين

نماز جماعتى كه در غير مسجد اقامه شود أفضل از نماز فرادى در مساجد

( هر چند مسجد كوفه كه نماز در آن برابر هزار نماز در غير آن است ) مىباشد .

( مسأله 1358 ) : مستحب است هنگام اقامه نماز جماعت كسى كه نمازش را

فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند . واگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده

نماز دوم أو كافى است .

( مسأله 1359 ) : اگر امام يا مأموم بخواهد نماز خوانده شده به جماعت را

دوباره با جماعت بخواند ، چنانچه احتمال فساد آن نماز را نمىدهد اشكال دارد .

( مسأله 1360 ) : كسى كه در نماز به حدى وسواس دارد كه سبب بطلان

نمازش مىشود ويا بسيار شك مىكند وتنها با خواندن نماز به جماعت از

وسوسه ويا شك راحت است ، به جماعت خواندن نماز براي وسواس واجب ،

وبراي كثير الشك بنابر احتياط ، لازم است .

( مسأله 1361 ) : با امر پدر يا مادر به فرزند خود نماز جماعت واجب

مىشود ، وچنانچه ترك جماعت سبب عقوق شود صحت نماز فراداى أو محل

اشكال است .

( مسأله 1362 ) : نماز مستحبى را نمىتوان با جماعت خواند ، مگر نماز

استسقاء - طلب باران - ونماز واجبي كه به جهتي مستحب شده است ، مانند نماز

عيد فطر وقربان كه در زمان حضور امام ( عليه السلام ) واجب بوده ودر عصر غيبت