مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٤

نماز قضا

( مسأله 1337 ) : كسى كه مى داند نمازهاى پنجگانه أو هر كدام از يك روز

قضا شده ، ولى ترتيب آنها را نمى داند ، اگر نماز يك شبانه روز را بجا آورد كافى

است . واگر شش نماز از شش روز قضا شده بنابر احتياط مستحب نماز دو شبانه

روز را بخواند ; وهمين طور براي هر نمازى كه به نمازهاى قضاى أو اضافه مىشود ،

يك شبانه روز بيشتر بخواند ، تا يقين كند به ترتيب قضا شده خوانده است .

( مسأله 1338 ) : كسى كه مثلا چند نماز صبح يا چند نماز ظهرش قضا شده

ولى شماره آنها را نمىداند يا فراموش كرده ، مثلا نمىداند كه سه يا چهار يا پنج

نماز بوده ، خواندن به مقدار كمتر كافى است ، ولى بهتر است كه به اندازه اى نماز

بخواند كه يقين كند همه آنها را خوانده است ، مانند كسى كه فراموش كرده چند

نماز صبح نخوانده ولى يقين دارد كه بيش از ده نماز نبوده ، احتياطا ده نماز صبح

بخواند .

( مسأله 1339 ) : اگر تنها يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد بهتر وأحوط

است كه اگر بتواند أول آن را بخواند سپس نماز آن روز را بخواند ، ونيز اگر از

روزهاى پيش نماز قضا ندارد ولى از همان روز يك يا بيشتر نماز قضا دارد ،

چنانچه بتواند احتياطا نماز قضاى آن روز را پيش از نماز أداء بخواند .

( مسأله 1340 ) : اگر در بين نماز يادش بيايد كه يك نماز يا بيشتر از همان

روز از أو قضا شده ، يا تنها يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد ، چنانچه وقت

وسعت دارد وبتواند نيت را به نماز قضا برگرداند ، بهتر است كه نيت نماز قضا كند ،

مانند اين كه در نماز ظهر پيش از ركوع ركعت سوم يادش آمد كه نماز صبح آن

روز را نخوانده ووقت وسيع است ، نيت را به نماز صبح برگرداند وآن را دو

ركعتي تمام كند سپس نماز ظهر را بخواند ; ولى اگر وقت تنگ است يا نتواند نيت

را به نماز قضا برگرداند ، نبايد نيت نماز قضا كند ، مانند اين كه در ركوع ركعت سوم

نماز ظهر يادش آمد كه نماز صبح را نخوانده ، چون اگر بخواهد نيت نماز صبح كند

يك ركوع كه ركن است زياد مىشود .

( مسأله 1341 ) : اگر نمازهاى قضاى روزهاى گذشته ويك نماز يا بيشتر هم