مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٢

نماز قضا

نماز قضا

تعقيب هر نماز گفتن سى مرتبه تسبيحات مايه ايمنى از بلاها وآمرزش گناهان

واستجابت دعاست .

نماز قضا

( مسأله 1325 ) : مكلفى كه نماز واجب خود را در وقتش نخوانده بايد آن را

قضا كند ، گرچه در سر تا سر وقت نماز خواب مانده ، يا به سبب مستى نماز نخوانده

باشد . وكسى كه بر اثر خواب ماندن نمازش قضا شده ، مستحب است در غير

مكاني كه خواب مانده آن را قضا كند ، اما كسى كه با عذرى همه وقت بيهوش بوده

واجب نيست قضا نمايد ، ونيز نمازهائى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخوانده ،

چه نمازهاى يوميه باشد چه غير آن ، قضا ندارد . وكسى كه نافله هاى شب وروز

را در وقتش نخوانده مستحب است قضا كند .

( مسأله 1326 ) : اگر پس از وقت نماز بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده ،

بايد قضاى آن را بخواند .

( مسأله 1327 ) : كسى كه نماز قضا دارد بايد در خواندن آن كوتاهى نكند ،

ولى واجب نيست فورى آن را بخواند .

( مسأله 1328 ) : كسى كه نماز قضا دارد مىتواند نماز مستحبى بخواند .

( مسأله 1329 ) : شخصي كه احتمال مىدهد نماز قضا دارد يا نمازهائى را كه

خوانده صحيح نبوده ، احتياط مستحب است آنها را قضا كند .

( مسأله 1330 ) : به ترتيب خواندن قضاى نمازهاى يوميه لازم نيست ، مگر

در نمازهائى كه در اداى آنها ترتيب هست ، مانند نماز ظهر وعصر يا مغرب وعشا

از يك روز ، گرچه احتياط مستحب است كه غير آنها را نيز به ترتيب بخواند .

( مسأله 1331 ) : به ترتيب خواندن قضاى چند نماز غير يوميه - مانند نماز

آيات يا قضاى نماز يوميه وچند نماز غير يوميه - لازم نيست .

( مسأله 1332 ) : كسى كه ترتيب نمازهائى را كه نخوانده فراموش كرده است ،

بهتر وأحوط آن است طورى آنها را بخواند كه يقين كند به ترتيبي كه قضا شده