مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٦

مسائل نماز مسافر

( مسأله 1292 ) : مسافري كه قصد دارد ده روز پشت سر هم در محلى بماند ،

يا مىداند كه بدون اختيار ده روز در محلى مىماند ، بايد در آن محل نماز را تمام

بخواند .

( مسأله 1293 ) : مسافري كه مىخواهد ده روز در جائى بماند ، لازم نيست

ماندن شب أول يا شب يازدهم را قصد كند ، وهمين كه قصد نمايد از اذان صبح

روز أول تا غروب روز دهم بماند بايد نماز را تمام بخواند ، وهم چنين است اگر

مثلا قصدش اين باشد كه از ظهر روز أول تا ظهر روز يازدهم بماند ، واحتياط در

اين صورت جمع بين شكسته وتمام است .

( مسأله 1294 ) : مسافري كه مىخواهد ده روز در محلى بماند ، در صورتي

بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد تمام ده روز را در يك جا بماند ، پس اگر

بخواهد مثلا ده روز در نجف وكوفه ، يا در تهران وشميران بماند ، يعنى مقدارى را

در يكى ومقدارى را در ديگرى بماند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، مگر آن كه يكى

از آنها از توابع ديگرى باشد ، كه بايد بنابر احتياط هم تمام وهم شكسته بخواند .

( مسأله 1295 ) : مسافري كه مىخواهد ده روز در جائى بماند ، اگر از أول

قصد دارد كه در بين ده روز به أطراف آنجا كه به حد ترخص يا بيشتر دور است

برود وبماند ، بايد نمازش را شكسته بخواند ، واگر براي انجام كارى برود ونماند

به احتياط واجب جمع بخواند . ولى اگر از أول قصد بيرون رفتن نداشته اما پس از

قصد وخواندن يك نماز چهار ركعتي تصميم گرفت بيرون رود ، چنانچه مدت

رفتن وآمدنش مثلا به اندازه يك يا دو ساعت است كه در نظر عرف با أقامت ده

روز منافاة ندارد ، نماز را تمام بخواند ، واگر مدت از اين بيشتر باشد بنابر احتياط

بين شكسته وتمام جمع نمايد .

( مسأله 1296 ) : مسافري كه قصد نكرده ده روز در جائى بماند ، وتصميم

دارد اگر مثلا رفيقش بيايد يا منزل خوبى پيدا كند ده روز بماند ، بايد نماز را

شكسته بخواند .

( مسأله 1297 ) : مسافري كه قصد كرده ده روز در محلى بماند ، ولى احتمال