مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٣

مسائل نماز مسافر

مسافرت است ، اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود يا جاى ديگر قصد كند وبماند ،

بايد در سفر أولى كه پس از آن مىرود نماز را شكسته بخواند ، وچنانچه بدون

قصد بماند بنابر احتياط بين شكسته وتمام جمع نمايد .

( مسأله 1271 ) : كسى كه شغلش مسافرت است غير از راننده وسائط نقليه -

از حيوان وغير حيوان - ، گرچه در غير وطن خود با قصد ده روز بماند ، يا در

وطن خود هر چند بدون قصد باشد ده روز بماند ، در سفر أولى كه پس از آن

مىرود بايد شكسته بخواند ، هر چند احتياط مستحب آن است كه بين نماز تمام

وشكسته جمع نمايد .

( مسأله 1272 ) : كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن

خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .

( مسأله 1273 ) : كسى كه در شهرها سياحت مىكند ، وبراي خود وطنى

اختيار نكرده ونمى خواهد اختيار كند ، بايد نماز را تمام بخواهد ، وگر نه بنابر

احتياط مستحب بين شكسته وتمام جمع نمايد .

( مسأله 1274 ) : كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در جائى كالايى

دارد كه براي حمل يا فروش يا اجاره ويا ساير أمور آن به صورت اتفاقي

مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1275 ) : مسافري كه شغلش مسافرت نباشد واز وطنش صرف نظر

كرده ومى خواهد وطن ديگر براي خود اختيار كند ، بايد در مسافرت خود نماز را

شكسته بخواند .

شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد ، يعنى جائى كه اذان شهر را نشنود

وأهل شهر را نبيند ، واما در غير وطن چنانچه قصد أقامت ده روز كرده باشد بعيد

نيست حد ترخص معتبر باشد واحتياط ترك نشود .

( مسأله 1276 ) : كسى كه به سفر مىرود اگر به جائى برسد كه اذان را نشنود

ولى أهل شهر را ببيند يا أهل شهر را نبيند وصداى اذان را بشنود ، چنانچه بخواهد

در آنجا نماز بخواند ، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته وهم تمام بخواند .