مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٣١

مسائل نماز مسافر

ديگرى كه سوار آن است غصبى باشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند بايد نماز

را شكسته بخواند ، وأحوط جمع بين شكسته وتمام است .

( مسأله 1259 ) : مسافري كه با ظالم سفر مىكند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت

أو كمك به ظالم است ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي

نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .

( مسأله 1260 ) : اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام

نيست وبايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1261 ) : هر گاه براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش تمام

است ، وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ، وهم چنين

است اگر براي كسب وزياد كردن مال برود ، گرچه در اين صورت احتياط آن

است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند وروزه هم بگيرد .

( مسأله 1262 ) : مسافري كه سفرش حرام است چنانچه بين راه از قصد گناه

توبه كند ، يا هنگام برگشتن از سفر مسافتى را كه طي مىكند هشت فرسخ باشد

بايد نماز را شكسته بخواند ، واحتياط لازم آن است چنانچه هنگام برگشتن توبه

نكرده ، هم شكسته وهم تمام بخواند .

( مسأله 1263 ) : شخصي كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر بين راه قصد كند

كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى نمازهائى را كه

شكسته خوانده چنانچه مقدار گذشته مسافرت بوده صحيح است ، وگر نه احتياط

واجب آن است كه آن نمازها را اعاده نمايد .

شرط ششم : آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند ، وهر

جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا مىكنند مىمانند ، وپس از چندى به

جاى ديگر مىروند ، وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .

( مسأله 1264 ) : اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه

حيواناتشان سفر كند ، چنانچه با بنه ودستگاه باشد ، نماز را تمام بخواند ، وگر نه

چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد احتياط لازم جمع بين شكسته وتمام است .