مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٨

مسائل نماز مسافر

ترك نشود .

( مسأله 1245 ) : اگر محلى دو راه دارد ، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ

وراه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه مسافر از راهى كه هشت فرسخ

است به آنجا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند ، واگر از راهى كه هشت فرسخ

نيست برود ، بايد تمام بخواند .

( مسأله 1246 ) : اگر شهر ديوار دارد ، بايد ابتداى هشت فرسخ را از ديوار

شهر حساب كند ، واگر ديوار ندارد بايد از خانه هاى آخر شهر حساب نمايد .

شرط دوم : آن كه از أول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد ، پس اگر به

جائى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند ، وپس از رسيدن به آنجا قصد

كند جائى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از أول قصد هشت

فرسخ را نداشته بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ

برود ، يا چهار فرسخ برود ، وچهار فرسخ ديگر به وطنش يا محلى كه مىخواهد

ده روز در آنجا بماند برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1247 ) : هر گاه نداند سفرش چند فرسخ است بايد نماز را تمام

بخواند ، مانند اين كه براي پيدا كردن گمشده يا اين كه اگر رفيق پيدا كرد مسافرت

مىكند ، ونمى داند كه چقدر بايد برود تا آن را پيدا كند ; ولى در برگشتن چنانچه تا

وطنش يا جائى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، هشت فرسخ يا بيشتر باشد

بايد نماز را شكسته بخواند ; ونيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود

وچهار فرسخ برگردد بايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1248 ) : اگر در هر روز مقدار بسيار كمي راه برود كه عرفا نگويند

مسافرت است ، بايد نمازش را تمام بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه هم

شكسته وهم تمام بخواند .

( مسأله 1249 ) : مسافري كه سفرش به اختيار ديگرى است مانند

خدمتكارى كه با كارفرماى خود مسافرت مىكند ، چنانچه بداند سفر أو هشت

فرسخ است بايد نماز را شكسته بخواند ، واگر نداند بنابر احتياط لازم است