مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٢١

مسائل سجده سهو

مسائل سجده سهو

( مسأله 1202 ) : هر گاه در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند

ودر جاى خودش تدارك آن ممكن نباشد ، احتياط واجب آن است كه پس از

سلام نماز آن را قضا نمايد .

( مسأله 1203 ) : اگر نماز احتياط وقضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا

دو سجده سهو بر أو واجب شود ، بايد أول نماز احتياط را بخواند .

( مسأله 1204 ) : حكم گمان در ركعات نماز ، مانند يقين است . مثلا اگر نداند

كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، ولى گمان داشته كه دو ركعت خوانده ، بنا

مىگذارد كه دو ركعت خوانده است . واگر در نماز چهار ركعتي گمان دارد كه

چهار ركعت خوانده ، نبايد نماز احتياط بخواند . واما گمان در افعال نماز حكم

شك را دارد ، پس اگر گمان دارد ركوع كرده ، چنانچه داخل سجده نشده است ،

بايد ركوع كند ، واگر گمان دارد حمد را نخوانده ، وشروع به خواندن سوره كرده

اعتنا به گمان ننمايد ونمازش صحيح است ، واحتياط اعاده نماز است .

( مسأله 1205 ) : حكم شك وسهو وگمان در نمازهاى واجب يوميه

ونمازهاى واجب ديگر فرق ندارد ، مثلا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت

خوانده يا دو ركعت ، چون شك أو در نماز دو ركعتي است ، نمازش باطل مىشود .

مسائل سجده سهو

( مسأله 1206 ) : براي ده چيز بايد پس از سلام نماز دو سجده سهو كند به

دستوري كه مىآيد :

أول : حرف زدن سهوى بين نماز .

دوم : سلام دادن بي جا ، مانند سلام دادن سهوى در ركعت أول .

سوم : فراموش كردن تشهد .

چهارم : شك بين چهار وپنج ركعت در نماز چهار ركعتي پس از سر برداشتن

از سجده دوم .

پنجم : فراموش كردن يك سجده چنانچه پس از داخل شدن در ركن بعد