مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٠

كيفيت نماز احتياط

يا نه ، چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند ، واگر وقت دارد ، در صورتي

كه بين شك ونماز زياد طول نكشيده ومبطل نماز هم انجام نداده ، بايد نماز احتياط

را بخواند ، واگر مبطل نماز بجا آورده يا بين نماز وشك أو زياد طول كشيده ،

احتياط واجب آن است كه نماز احتياط را بجا آورد ، ونماز را هم دوباره بخواند .

( مسأله 1197 ) : هر گاه در نماز احتياط ركنى را زياد كند ، يا مثلا بجاى يك

ركعت دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مىشود ، وبايد دوباره نماز احتياط

وأصل نماز را بخواند .

( مسأله 1198 ) : اگر هنگام خواندن نماز احتياط در يكى از كارهاى آن شك

كند ، چنانچه محل آن نگذشته بايد بجا آورد ، واگر محلش گذشته نبايد به شك

خود اعتنا كند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه به ركوع نرفته بايد

حمد را بخواند واگر به ركوع رفته نبايد به شك خود اعتنا كند .

( مسأله 1199 ) : اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف

بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، واگر طرف بيشتر

شك نماز را باطل نمىكند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، ودر هر دو صورت پس از

پايان نماز احتياط ، أصل نماز را بنابر احتياط دوباره بخواند ، مثلا موقعى كه

مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا

سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا بگذارد كه دو

ركعت خوانده ، واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف

بيشتر شك نماز را باطل نمىكند بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است وأصل

نماز را نيز اعاده نمايد .

( مسأله 1200 ) : هر گاه در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوى كم يا

زياد شود ، سجده سهو ندارد ، مگر چيزى باشد كه در أصل نماز سجده سهو دارد

كه بايد بنابر احتياط واجب دو سجده سهو كند .

( مسأله 1201 ) : اگر پس از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا

شرايط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .