مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢١٤

شكهاى صحيح

شكهاى صحيح

بيشتر برود ، نبايد اعتنا كند ونمازش صحيح است ، واگر گمانش به دو ركعت يا

كمتر برود ، بايد به همان گمان عمل كند ، مثلا اگر گمانش به يك ركعت مىرود بايد

يك ركعت ديگر بخواند .

( مسأله 1167 ) : اگر در نماز نافله كارى كند كه براي آن در نماز واجب

سجده سهو واجب مىشود ، يا يك سجده يا تشهد را فراموش نمايد ، لازم نيست

پس از نماز سجده سهو يا قضاى سجده وتشهد را بجا آورد .

( مسأله 1168 ) : هر گاه شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه ، چنانچه آن

نماز مانند نماز جعفر طيار وقت معين ندارد ، بنا بگذارد كه نخوانده است ،

وهمچنين است اگر مانند نافله يوميه وقت معين دارد وپيش از گذشتن وقت شك

كند كه آن را خوانده يا نه . ولى اگر پس از گذشتن وقت شك كند كه خوانده است

يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

شكهاى صحيح

( مسأله 1169 ) : در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتي شك

كند ، بايد فورى فكر نمايد ، پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا كرد ،

همان طرف را بگيرد ونماز را تمام كند ، وگر نه ، به دستورهائى كه گفته مىشود

عمل نمايد ، وآن نه صورت از اين قرار است :

أول : آن كه پس از سر برداشتن از سجده دوم شك كند كه دو ركعت خوانده يا

سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه سه ركعت خوانده است ويك ركعت ديگر بخواند

ونماز را تمام كند ، وپس از نماز بنابر احتياط واجب يك ركعت نماز احتياط

ايستاده بخواند .

دوم : شك بين دو وچهار پس از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنا را

بگذارد كه چهار ركعت خوانده ونماز را تمام كند ، وپس از نماز دو ركعت نماز

احتياط ايستاده بخواند .

سوم : شك بين دو وسه وچهار پس از سر برداشتن از سجده دوم كه بايد بنا