مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٨

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است

باطل نمىكند .

دوم : شك در شماره ركعتهاى نماز سه ركعتي .

سوم : شك در نماز چهار ركعتي كه يك ركعت خوانده يا بيشتر .

چهارم : شك در نماز چهار ركعتي پيش از پايان ذكر سجده دوم كه دو ركعت

خوانده يا بيشتر .

پنجم : شك بين دو وپنج يا دو وبيشتر از پنج ركعت .

ششم : شك بين سه وشش يا سه وبيشتر از شش ركعت .

هفتم : شك در ركعتهاى نماز كه نداند چند ركعت خوانده است .

هشتم : شك بين چهار وشش يا چهار وبيشتر از شش ركعت .

( مسأله 1136 ) : اگر يكى از شكهاى باطل كننده براي نمازگزار پيش آيد ،

احتياط لازم است كه نماز را به هم نزند ، بلكه به اندازه اى فكر كند كه صورت نماز

به هم بخورد ، يا از پيدا شدن يقين يا گمان نا اميد شود .

شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد

( مسأله 1137 ) : شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد شش تا است :

أول : شك در انجام دادن عملي كه محل بجا آوردن آن گذشته است .

دوم : شك پس از سلام نماز .

سوم : شك پس از گذشتن وقت نماز .

چهارم : شك كثير الشك ( كسى كه زياد شك مىكند ) .

پنجم : شك امام در شماره ركعتهاى نماز ، چنانچه مأموم شماره آنها را بداند .

ونيز شك مأموم ، اگر امام شماره ركعتهاى نماز را بداند .

ششم : شك در نمازهاى مستحبى .

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است

( مسأله 1138 ) : هر گاه بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را