مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٢

مبطلات نماز

نماز خوابيده ، يا اين كه در بين نماز يادش رفته كه نماز مىخواند وخوابيده ، بايد

نمازش را اعاده كند .

( مسأله 1104 ) : كسى كه در حال سجده از خواب بيدار مىشود وشك دارد

كه در سجده آخر نماز است يا در سجده شكر ، چنانچه بداند كه بي اختيار خوابيده

بايد دوباره آن نماز را بخواند ، واگر بداند به اختيار خودش خوابيده واحتمال

دهد كه غفلت كرده ودر سجده نماز خوابيده نمازش را بنابر احتياط واجب اعاده

كند .

سوم مبطل نماز : روى هم گذاشتن دستها به قصد جزء نماز بودن است ، ولى

هر گاه از روى فراموشى يا ناچارى يا تقيه يا براي جهت ديگر مانند خاراندن

دست ، دستها را روى هم بگذارد اشكال ندارد .

چهارم مبطل نماز : آمين گفتن پس از خواندن حمد مىباشد ، ولى اگر اشتباهى

يا از روى تقيه بگويد ، نمازش باطل نمىشود .

پنجم مبطل نماز : پشت به قبله كردن يا به سمت راست يا چپ قبله برگشتن

است ، چه عمدى باشد وچه فراموش كند ، بلكه اگر عمدى به اندازه اى برگردد

كه نگويند رو به قبله است ، گرچه به سمت راست يا چپ نرسد نمازش باطل

است .

( مسأله 1105 ) : هر گاه عمدى سر را به اندازه اى بگرداند كه روبروى سمت

راست يا چپ قبله يا بيشتر باشد نمازش باطل است ، واگر سهوى چنين كند

احتياط واجب آن است كه نماز را تمام كند ودوباره بخواند ; ولى اگر سر را كمي

بگرداند كه نگويند روى خود را از قبله برگردانده ، عمدى باشد يا اشتباهى ، نمازش

باطل نمىشود . واگر به مقدارى برگرداند كه بگويند روى خود را از قبله برگردانده

است ولى به حد راست يا چپ قبله نرسيده باشد ، در اين صورت چنانچه

رو گرداندن عمدى باشد نماز باطل است ، واگر سهوى باشد نماز صحيح است .

ششم مبطل نماز : گفتن عمدى يك حرف يا بيشتر در بين نماز است ، هر چند

اين كلمه معنى نداشته باشد .