مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ٢٠

( بول وغائط مدفوع كردن )

( مسأله 64 ) : در سه صورت مخرج مدفوع تنها با آب پاك مىشود :

أول : با مدفوع نجاست ديگرى مانند خون بيرون آمده باشد .

دوم : نجاستى از خارج به مخرج مدفوع رسيده باشد .

سوم : أطراف مخرج بيش از مقدار معمول آلوده شده باشد . در غير اين سه

صورت مىتوان مخرج را با آب شست ويا به دستوري كه مى آيد با پارچه

وسنگ ومانند اينها پاك كرد ، هر چند شستن با آب بهتر وجمع بين شستن وپاك

كردن به پارچه يا سنگ أكمل است .

( مسأله 65 ) : مخرج بول با غير آب پاك نمىشود . ودر آب كر وجارى

اگر پس از بر طرف شدن بول يك بار بشويند كافى است ، ولى با آب قليل بايد دو

بار شست وبهتر است سه بار شسته شود .

( مسأله 66 ) : اگر مخرج مدفوع را با آب بشويند بايد چيزى از مدفوع در

آن نماند . ولى باقي ماندن رنگ وبوى آن چنانچه به طور معمولى بر طرف نشود

مانعى ندارد ، واگر بار أول طورى شسته شود كه ذره اى از مدفوع در آن نماند ،

دوباره شستن لازم نيست .

( مسأله 67 ) : با سنگ وكلوخ ومانند اينها اگر خشك وپاك باشد

مىتوان مخرج مدفوع را تطهير كرد وبايد سه مرتبه باشد ، وچنانچه رطوبت كمي

دارد كه به مخرج نرسد اشكال ندارد .

( مسأله 68 ) : واجب است سنگ يا پارچه اى كه مدفوع را با آن بر طرف

مىكنند سه قطعه باشد ، واگر با سه قطعه بر طرف نشود بايد تا پاك شدن كامل

مخرج اضافه نمايند ، ولى باقيماندن ذره هاى كوچكى كه ديده نمىشود اشكال

ندارد .

( مسأله 69 ) : پاك كردن مخرج مدفوع با چيزهايى كه احترام آنها لازم

است مانند كاغذى كه اسم خدا وپيغمبران وأئمة ( عليهم السلام ) وقرآن بر آن نوشته شده

حرام است ، وپاك شدن مخرج با استخوان وسرگين محل اشكال است ، ودر

صورت ضرورت استنجاء با استخوان وسرگين طاهر ترك نشود .