مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٩١

مسائل سجود

بايد به اندازه اى كه مىتواند خم شود ، ومهر يا چيز ديگرى را كه سجده بر آن

صحيح است ، روى چيز بلندى گذاشته وطورى پيشانى را بر آن بگذارد كه بگويند

سجده كرده است ، ولى بايد كف دستها وزانوها وانگشتان پا را به طور معمول به

زمين بگذارد .

( مسأله 1045 ) : اگر چيز بلندى نباشد كه مهر يا چيز ديگرى كه سجده بر آن

صحيح است بگذارد ، لازم است كه مهر يا چيز ديگر را با دست بلند كرده وبر آن

سجده نمايد .

( مسأله 1046 ) : كسى كه هيچ نمىتواند سجده نمايد بايد براي سجده بنشيند

وبا سر اشاره كند ، واگر نتواند بايد با چشمها اشاره نمايد ، واگر با چشمها هم

نتواند اشاره كند ، بنابر احتياط واجب با دست ومانند آن براي سجده اشاره كند

ودر قلب نيز نيت سجده نمايد .

( مسأله 1047 ) : اگر پيشانى بي اختيار از جاى سجده بلند شود ، چنانچه

ممكن باشد بايد نگذارد دوباره به جاى سجده برسد ، واين يك سجده شمرده

مىشود ، چه ذكر سجده را گفته باشد يا نه . واگر نتواند سر را نگهدارد وبي اختيار

دوباره به جاى سجده برسد ، روى هم يك سجده شمرده مىشود ، واگر ذكر نگفته

بنابر احتياط لازم بايد بگويد ، واحتياط آن است كه نماز را اعاده كند .

( مسأله 1048 ) : در حال تقيه اگر مىتواند بايد بر چيزى كه سجده بر آن

صحيح است ( مانند حصير ) سجده كند ، وگر نه براي نماز به جاى ديگر برود ،

واگر اين كار هم ممكن نيست در همانجا بر فرش ومانند آن سجده نمايد واگر

ممكن است بنابر احتياط نماز را اعاده كند .

( مسأله 1049 ) : اگر روى تشك پر ومانند آن سجده كند ، چنانچه بدن روى

آن به هيچ وجه آرام نگيرد ، باطل است .

( مسأله 1050 ) : كسى كه ناچار است روى گل نماز بخواند ، چنانچه آلوده

شدن بدن ولباس براي أو مشقت ندارد ، بايد سجده وتشهد را به طور معمول

بجا آورد ، واگر مشقت دارد مىتواند در حالي كه ايستاده براي سجده با سر اشاره