مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٨٩

مسائل سجود

نمىتواند دوباره به زمين بگذارد ، وبايد آن را يك سجده حساب كند . ولى اگر

جاهاى ديگر را سهوا از زمين بردارد ، بايد دوباره به زمين بگذارد وذكر را بگويد .

( مسأله 1032 ) : پس از پايان ذكر سجده أول ، بايد بنشيند تا بدن آرام گيرد

ودوباره به سجده رود .

( مسأله 1033 ) : جاى پيشانى نمازگزار بايد از جاى انگشتان پاى أو بلند تر

از چهار انگشت بسته نباشد ، واحتياط لازم است كه جاى پيشانى أو از جاى

انگشتان پايش پست تر از چهار انگشت بسته نباشد .

( مسأله 1034 ) : در زمين سراشيب كه سراشيبى آن درست معلوم نيست ، اگر

جاى پيشانى نمازگزار از جاى انگشتهاى پاى أو بيش از چهار انگشت بسته

بلند تر باشد اشكال ندارد .

( مسأله 1035 ) : اگر پيشانى را اشتباهى بر چيزى بگذارد كه از جاى

انگشتهاى پاى أو بلند تر از چهار انگشت بسته است ، وبلندى به اندازه اى است كه

نمىگويند در حال سجده است ، بايد سر بردارد وبر چيزى كه بلند نيست يا

بلنديش به اندازه چهار انگشت بسته يا كمتر است بگذارد ، وبنابر احتياط بايد

نماز را پس از تمام نمودن دوباره بخواند . ولى اگر به اندازه اى است كه گفته

مىشود در حال سجده است ، چنانچه ممكن است پيشانى را بكشد به جائى كه

بلندى آن كمتر از چهار انگشت بسته باشد ، وچنانچه ممكن نيست بنابر احتياط

واجب نماز را تمام كند ودوباره بخواند .

( مسأله 1036 ) : بايد بين پيشانى وآنچه بر آن سجده مىكند چيزى فاصله

نباشد ، پس اگر مهر آن قدر چرك باشد كه پيشانى به خود مهر نرسد ، سجده باطل

است ، ولى اگر مثلا رنگ مهر تغيير كرده اشكال ندارد .

( مسأله 1037 ) : در سجده بايد دو كف دست را به زمين بگذارد ، ولى در حال

ناچارى پشت دست هم مانعى ندارد ، واگر پشت دست هم ممكن نباشد بنابر

احتياط بايد مچ دست را به زمين بگذارد ، وچنانچه آن را هم نتواند تا آرنج هر جا

را كه مىتواند به زمين بگذارد ، واگر آن هم ممكن نيست گذاشتن بازو كافى است .