مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٨٨

مسائل سجود

سهو كند . واگر سهوا يك سجده زياد كند ، پس از سلام دو سجده سهو كند .

( مسأله 1025 ) : اگر پيشانى را عمدى يا سهوى به زمين نگذارد ، سجده

نكرده است ، هر چند جاهاى ديگر به زمين برسد ، واگر پيشانى را به زمين بگذارد

وسهوا جاهاى ديگر به زمين نرسد ، صحت سجده محل اشكال است ، ولى اگر

سهوا ذكر نگويد سجده صحيح است .

( مسأله 1026 ) : ذكر گفتن در سجده واجب است ، ومستحب است ذكر آن

يك بار سبحان ربي الأعلى وبحمده باشد ، وگفتن سه بار سبحان الله كافى

است ، وبايد اين كلمات دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود . وظاهر اين است

كه گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد ، جز در حال ناچارى ، كافى نيست .

ومستحب است سبحان ربي الأعلى وبحمده را سه يا پنج يا هفت بار يا بيشتر

بگويد .

( مسأله 1027 ) : در سجود بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد ، وبنابر

احتياط لازم هنگام گفتن ذكر مستحب با قصد خصوصيت هم بدن آرام باشد .

( مسأله 1028 ) : اگر پيش از رسيدن پيشانى به زمين وآرامش بدن ، عمدى

ذكر سجده را بگويد ، يا پيش از پايان ذكر عمدى سر از سجده بردارد ، نماز باطل

است .

( مسأله 1029 ) : اگر پيش از رسيدن پيشانى به زمين ذكر سجده را سهوى

بگويد ، وپيش از برداشتن سر از سجده ، بفهمد اشتباه كرده ، بايد دوباره در حال

آرامش بدن ذكر را بگويد .

( مسأله 1030 ) : اگر هنگام گفتن ذكر سجده ، يكى از هفت عضو را عمدى از

زمين بردارد ، ذكر واجب باطل مىشود ، وبايد آن را در حال آرامش بدن اعاده

نمايد ، وبنابر احتياط نماز را تمام ودوباره بخواند ، ولى هنگامى كه مشغول گفتن

ذكر نيست چنانچه غير از پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد ودوباره بگذارد

اشكال ندارد .

( مسأله 1031 ) : اگر پيش از پايان ذكر سجده سهوا پيشانى را از زمين بردارد ،