مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٨٥

مسائل ركوع

پائين تر از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد ، بايد به

اندازه معمول خم شود .

( مسأله 1004 ) : كسى كه نشسته ركوع مىكند ، بايد به اندازه اى خم شود كه

صورتش مقابل زانوها برسد ، وبهتر است به اندازه اى خم شود كه صورت نزديك

جاى سجده برسد .

( مسأله 1005 ) : در ركوع ذكر گفتن واجب است ، ومستحب است ذكر آن

يك بار سبحان ربي العظيم وبحمده باشد ، واگر سه بار سبحان الله بگويد

كافى است ، ولى در تنگى وقت ودر حال ناچارى گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار

باشد بلكه يك سبحان الله كافى است .

( مسأله 1006 ) : ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود ،

ومستحب است آن را سه يا پنج يا هفت بار بلكه بيشتر بگويند .

( مسأله 1007 ) : در ركوع به مقدار ذكر واجب بايد بدن آرام باشد ، ودر ذكر

مستحب هم آرام بودن بدن چنانچه قصد خصوصيت نمايد أحوط است .

( مسأله 1008 ) : هنگامى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد ، اگر بي اختيار به

اندازه اى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، بايد پس از آرامش

بدن دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمي حركت كند كه از حال آرام بودن بدن

خارج نشود ، يا انگشتان را حركت دهد ضررى ندارد .

( مسأله 1009 ) : اگر پيش از آن كه به اندازه ركوع خم شود وبدن آرام گيرد

عمدى ذكر ركوع را بگويد ، نمازش باطل است ، وأحوط آن است كه پس از

رسيدن به حد ركوع وآرامش بدن دوباره ذكر را بگويد ، ونماز را تمام سپس

اعاده كند .

( مسأله 1010 ) : اگر پيش از پايان ذكر واجب ، عمدى سر از ركوع بردارد

نمازش باطل است ، واگر اشتباهى سر بردارد ، چنانچه پيش از آن كه از حال ركوع

خارج شود يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد در حال آرامى بدن ذكر

را بگويد ، واگر پس از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد نمازش صحيح