مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٧٥

مسائل قيام ( ايستادن در نماز )

مسائل قيام ( ايستادن در نماز )

( مسأله 935 ) : اگر پس از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح

گفته يا نه ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

مسائل قيام ( ايستادن در نماز )

( مسأله 936 ) : قيام هنگام گفتن تكبيرة الاحرام ، وپيش از ركوع كه قيام

متصل به ركوع ناميده مىشود ركن است . ولى قيام موقع خواندن حمد وسوره ،

وقيام پس از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را فراموش كند ، نمازش صحيح

است .

( مسأله 937 ) : واجب است پيش از گفتن تكبير وپس از آن ، مقدارى

بايستد تا يقين كند كه تكبير را در حال ايستادن گفته است .

( مسأله 938 ) : اگر ركوع را فراموش كند ، وپس از حمد وسوره بنشيند

ويادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون اين كه بايستد

به حال خميدن به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نمازش

باطل است .

( مسأله 939 ) : نمازگزار بايد هنگام گفتن تكبيرة الاحرام وقرائت كه

ايستاده است ، بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط در حال

اختيار به جائى تكيه نكند ، ولى اگر از روى ناچارى باشد اشكال ندارد .

( مسأله 940 ) : هر گاه هنگام قيام براي قرائت فراموش كند وبدن را حركت

دهد يا به طرفي خم شود ، يا به جائى تكيه كند اشكال ندارد ، ولى اگر در حال

گفتن تكبيرة الاحرام يا قيام متصل به ركوع باشد ، بايد نماز را تمام كرده ودوباره

بخواند .

( مسأله 941 ) : احتياط واجب آن است كه هنگام ايستادن هر دو پا روى

زمين باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن به طور مساوى روى هر دو پا باشد .

( مسأله 942 ) : كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد

بگذارد كه ايستادن شمرده نشود نمازش باطل است .