مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٧٤

مسائل تكبيرة الاحرام

فارسي آن را بگويد ، صحيح نيست .

( مسأله 927 ) : احتياط لازم است كه تكبيرة الاحرام نماز را به چيزى كه

پيش از آن مىخواند مثلا به اقامه يا به دعائي كه پيش از تكبير مىخواند نچسباند .

( مسأله 928 ) : اگر بخواهد الله أكبر را به چيزى كه پس از آن مىخواند مثلا

به بسم الله الرحمن الرحيم بچسباند ، بايد راء أكبر را پيش ( ضمه ) بدهد ، ولى

احتياط لازم است كه در نماز واجب نچسباند .

( مسأله 929 ) : هنگام گفتن تكبيرة الاحرام بايد بدن آرام باشد ، واگر در

حالي كه بدنش حركت دارد ، عمدى تكبيرة الاحرام بگويد باطل است .

( مسأله 930 ) : تكبير وحمد وسوره وذكر ودعا را بايد طورى بخواند كه

خودش بشنود ، واگر به سبب سنگينى يا كرى گوش يا سر وصداى زياد

نمىشنود ، بايد طورى بگويد كه اگر مانعى نباشد بشنود .

( مسأله 931 ) : كسى كه لآل است يا زبان أو مرضى دارد كه نمىتواند الله

أكبر را بگويد بايد به هر طورى كه مىتواند بگويد ، واگر هيچ نمىتواند بگويد ،

بنابر احتياط بايد در قلب خود بگذراند ، وبراي تكبير اشاره كند ، وزبانش را هم

اگر مىتواند حركت دهد .

( مسأله 932 ) : مستحب است پس از تكبيرة الاحرام بگويد : يا محسن قد

أتاك المسئ ، وقد أمرت المحسن أن يتجاوز عن المسئ ، أنت المحسن وأنا

المسئ ، به حق محمد وآل محمد ، صل على محمد وآل محمد ، وتجاوز عن قبيح

ما تعلم مني .

( مسأله 933 ) : مستحب است هنگام گفتن تكبير أول نماز وتكبيرهاى بين

نماز دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد .

( مسأله 934 ) : اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه ، چنانچه

مشغول خواندن چيزى از قرائت شده ، به شك خود اعتنا نكند ، واگر چيزى

نخوانده بايد تكبير بگويد ، واگر مشغول خواندن ذكر مستحبى شده بنابر احتياط

دوباره تكبير بگويد ، ولى در اين صورت أحوط آن است كه نماز را اعاده كند .