مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٧٣

مسائل تكبيرة الاحرام

مسائل نيت

مسائل تكبيرة الاحرام

مسائل نيت

( مسأله 921 ) : بايد نماز را به نيت قربت ، يعنى براي انجام دادن فرمان

خداوند متعال خواند ، ولازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند ، يا مثلا به زبان

بگويد : چهار ركعت نماز ظهر مىخوانم قربة إلى الله ، ودر نماز احتياط به جهت

شك در ركعات ، بنابر احتياط لازم نيت را به زبان نگويد .

( مسأله 922 ) : اگر در نماز ظهر يا عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز

مىخوانم وتعيين نكند ظهر است يا عصر ، نماز أو باطل است ، ونيز كسى كه مثلا

قضاى نماز ظهر بر أو واجب است ، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا

نماز ظهر را بخواند ، بايد نمازى را كه مى خواند ، در نيت تعيين كند .

( مسأله 923 ) : بايد از أول تا آخر نماز به نيت خود باقي باشد ، پس اگر بين

نماز به طورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مىكنى ، نداند چه بگويد ، نمازش

باطل است .

( مسأله 924 ) : بايد تنها براي انجام امر خداوند متعال نماز بخواند ، پس

كسى كه ريا كند يعنى براي نشان دادن به مردم نماز بخواند ، نمازش باطل است ،

خواه تنها براي مردم باشد يا خدا ومردم هر دو را در نظر بگيرد .

( مسأله 925 ) : اگر قسمتى از نماز را هم براي غير خدا بجا آورد ، نمازش

باطل است ، بلكه اگر نماز را براي خدا بخواند ولى براي نشان دادن به مردم در

جاى مخصوصى مانند مسجد ، يا در وقت مخصوصى مانند أول وقت ، يا به گونه

خاصي مثلا با جماعت بخواند ، نمازش باطل است ، وبنابر احتياط اگر جزء

مستحبى - مانند قنوط - را نيز براي غير خدا بجا آورد نمازش باطل است .

مسائل تكبيرة الاحرام

( مسأله 926 ) : گفتن الله أكبر در أول هر نماز واجب وركن است ، وبايد

حروف الله وحروف أكبر ودو كلمه الله وأكبر را پشت سر هم بگويد . ونيز بايد

اين دو كلمه به عربى صحيح گفته شود ، واگر به عربى غلط بگويد ، يا مثلا ترجمه