مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٧٠

اذان واقامه

چهارم : نماز عصر وعشاء مستحاضة .

پنجم : كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول يا مدفوع يا ريح خوددارى كند .

ششم : نماز عصر روز جمعه .

( مسأله 902 ) : اگر براي نماز جماعتى اذان واقامه گفته باشند ، كسى كه با

آن جماعت نماز مىخواند ، براي نماز خود اذان واقامه نگويد .

( مسأله 903 ) : در جائى كه عده اى مشغول نماز جماعتند ، يا نماز آنان تازه

تمام شده وصفها به هم نخورده است ، اگر انسان بخواهد فرادى يا با جماعت

ديگرى كه بر پا مىشود نماز بخواند ، بنابر احتياط با شش شرط اذان واقامه از

أو ساقط مىشود :

أول : آن كه نماز جماعت در مسجد باشد ، وگر نه ساقط شدن اذان واقامه

معلوم نيست .

دوم : آن كه براي نماز ، اذان واقامه گفته باشند .

سوم : آن كه نماز جماعت غير شيعه دوازده امامي ويا باطل نباشد .

چهارم : آن كه نماز أو ونماز جماعت در يك جا باشد ، پس اگر نماز جماعت

داخل مسجد باشد وأو بخواهد در بأم مسجد نماز بخواند ، ساقط نيست .

پنجم : آن كه نماز أو ونماز جماعت هر دو أداء باشد .

ششم : آن كه وقت نماز أو ونماز جماعت مشترك باشد ، مثلا هر دو نماز ظهر

يا هر دو نماز عصر بخوانند ، يا نمازى كه به جماعت خوانده مىشود نماز ظهر

باشد وأو نماز عصر بخواند ، يا أو نماز ظهر بخواند ونماز جماعت نماز عصر

باشد .

( مسأله 904 ) : اگر در شرط سوم يعنى صحت نماز جماعت شك كند ، اذان

واقامه از أو ساقط است ، ولى اگر در شرايط ديگر شك كند ، احتياط مستحب آن

است كه اذان واقامه را به قصد رجاء بگويد .

( مسأله 905 ) : مستحب است هنگام شنيدن اذان واقامه ديگرى هر قسمتى

را كه مىشنود آهسته تكرار كند .