مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٦٣

مكان نمازگزار

سقفي كه نزديك است خراب شود .

شرط پنجم : آن كه روى چيزى كه ايستادن ونشستن روى آن حرام است

نباشد ، مانند جائى از فرش كه اسم خدا وآيات قرآن ، وأسماء أنبياء وأئمة

معصومين ( عليهم السلام ) ، وساير مقدساتى كه نشستن وايستادن بر آنها هتك وحرام است .

شرط ششم : آن كه جاى نمازگزار سقفش بقدرى كوتاه نباشد كه نتواند در آنجا

راست بايستد ، همچنين آن قدر كوچك نباشد كه جاى ركوع وسجود نداشته باشد .

( مسأله 865 ) : كسى كه ناچار است در جائى نماز بخواند كه نمىتواند

بايستد ، لازم است تا اندازه اى كه ممكن است قيام وركوع وسجود را بجا آورد ،

واگر نمىتواند ركوع وسجود كند براي آنها با سر اشاره نمايد .

شرط هفتم : به احتياط لازم جلوتر از قبر پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) وامام ( عليه السلام ) نماز

خواندن جايز نيست ، وبنابر احتياط بايد در حال نماز عقب تر از قبر آنها ايستاد .

شرط هشتم : آن كه مكان نمازگزار اگر نجس است به گونه اى تر نباشد كه

رطوبتش به بدن يا لباس أو برسد ، ولى محل سجده اگر نجس است هر چند خشك

هم باشد نماز باطل است ، واحتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار أصلا

نجس نباشد .

شرط نهم : بايد بنابر احتياط لازم بين مرد وزن در حال نماز چنانچه پرده

يا ديوارى حائل نيست ومرد جلوتر نايستاده ، حدود پنج متر فاصله باشد .

( مسأله 866 ) : اگر زن برابر مرد يا جلوتر به فاصله كمتر از ده ذراع ( حدود

پنج متر ) بايستد وبا هم وارد نماز شوند ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره

بخوانند ، ولى اگر يكى زودتر از ديگرى نماز بخواند ، تنها كسى كه بعد مشغول نماز

شده بايد نمازش را دوباره بخواند .

( مسأله 867 ) : اگر بين مرد وزن كه برابر هم ايستاده اند ، يا زن جلوتر

ايستاده ونماز مىخوانند ديوار يا پرده يا چيز ديگرى باشد كه يكديگر را نبينند

نماز هر دو صحيح است اگر چه بين آنها يك وجب هم فاصله نباشد .

شرط دهم : آن كه جاى پيشانى نمازگزار از جاى سر انگشتان پاى أو بيش